Zeeuws-Vlaanderen
Bezoekadres: Evertsenlaan 86, Terneuzen
Postadres: Postbus 384, 4530 AJ, Terneuzen
|
|
Stichting Dierenasiel Zeeuws-Vlaanderen Bezoekadres: Evertsenlaan 86, Terneuzen Postadres: Postbus 384, 4530 AJ, Terneuzen |
Gelukkig vinden veel van onze asieldieren weer een goed tehuis. Als u bij ons een hond of kat heeft geadopteerd willen wij en natuurlijk ook andere mensen graag zien hoe het met de dieren verder gaat. Verhalen, foto's en filmpjes zijn dus welkom en worden dan op onze internetpagina geplaatst. U kunt ze naar ons toe sturen door op onderstaande link te klikken.
Verstuur
uw "succes verhaal" naar: webmaster@dierenasielterneuzen.nl
(alleen e-mail m.b.t. "succes verhalen". Andere mail
wordt niet beantwoord. Voor vragen en/of opmerkingen graag bellen naar
telefoonnummer: 0115-613841)
|
Vrijdag 20 januari 2012 Hallo Allemaal, ik wil jullie even laten weten dat het prima gaat met Pickels hij voelt zich al helemaal thuis bij mijn moeder ,ze is heel blij met Pickels ,het is ook een schat van een hondje,ze gaan vaak wandelen en dat gaat prima ,en de klik tussen baasje en hond is er ook ,het is leuk om te zien .We hebben de goede keuze gemaakt en dat is fijn zowel voor Pickels als voor mijn moeder. Met vriendelijke groet Elly Kreuze |
|
Dinsdag 17 januari 2012 Hallo, Vlak voor kerst 2011 zijn wij naar jullie gekomen om te kijken naar een kitten voor onze dochter Naomi. Ze was direct weg van Qiunn en al snel was besloten dat we haar zouden meenemen. Omdat we ook een hond wilden hebben we de hondenafdeling een bezocht. Daar hebben we een paar honden gezien die we leuk vonden. Omdat we al een poes hadden gekozen viel de eerste hond af omdat die niet met poezen samen kan leven. Lara kon dat wel en bij de eerste wandeling was er al een klik. Beiden voelen zich erg thuis bij ons. Ze kunnen heel goed met elkaar opschieten. Lara heeft veel beweging nodig en we maken dan ook lange wandelingen. Omdat ze graag rent laten we haar ook vaak uit met de fiets en kan ze lekker rennen in de polder. Ze heeft veel beweging en houdt er ook van om te kroelen. We kregen goed advies van het personeel en zijn ze daar dankbaar voor. Ook vinden we dat de vrijwilligers die de honden uitlaten een pluim verdienen want die zorgen ervoor dat de honden hun beweging krijgen en niet hele dagen in hun hok moeten zitten. Wij juichen het dan ook toe dat er mensen zijn die een dier adopteren uit het asiel. Zo krijgen deze dieren als het goed is een thuis waar ze welkom zijn en goed verzorgd worden. Bedankt, Jaap, Chris, Simon en Naomi 
 |
|
Woensdag 4 januari 2012 Hai, Via deze weg willen we even laten weten dat het erg goed gaat met Faika! Op 5 december kwam ze bij ons en het voelde eigenlijk meteen alsof ze echt bij ons hoort. In het begin was alles natuurlijk nieuw voor haar, dus ze had even tijd nodig om te wennen, en wij ook. Inmiddels loopt ze keurig naast ons aan de riem, is ze heel leuk met andere honden, soms nog een beetje te enthousiast, en kan ze al een poosje alleen thuis blijven. Ze heeft nog veel energie voor een hond van bijna 8, we maken elke dag flinke wandelingen met haar. Wel werd ze al na een paar dagen bij ons te zijn loops, dus lekker los rennen hebben we nog maar even niet uitgeprobeerd. Ze is een superlieve hond, waar we erg blij mee zijn!! Groetjes, Thomas en Heleen 
 |
|
Woensdag 30 november 2011 5 november hebben we Rakker opgehaald. We noemen hem nu Gabber, omdat we al een Rakker in de familie hebben. Gabber is een hele lieve sociale speelse hond. Hij vindt het heerlijk om met andere honden te spelen en te ravotten. En om dan uiteindelijk mee te komen is nog een beetje moeilijk voor hem om dan te luisteren. Een stoeipartijtje in het water is ook niet te versmaden en dan maakt het hem niet uit of het een prutsloot is of niet. Verheug me nu al op het voorjaar als het water iets minder koud is. Wij wonen 100 meter van het bos dus hij kan zijn lol op. Mijn man fietst met hem en dat gaat heel goed. Hij is mij daarvoor nog iets te speels. Omdat hij energie heeft voor 10, is het leuk om te zien, dat het ons toch gelukt is om hem moe te krijgen. Wij zijn heel blij met hem. Vriendelijke groeten Mieke, Amstelveen |
|
Zaterdag 19 november 2011 5 Augustus was het dan zover. We gingen ons rode katertje Diesel ophalen. Hij was toen 7 weken oud. De eerste weken ging alles goed. Hij speelde lekker, voelde zich hier thuis. Kortom, helemaal gezellig. Totdat hij opeens steeds vaker ging bijten en krabben. Het leek wel op aanvallen, steeds vaker en steeds feller. Ik was ten einde raad. Toen ik het tegen mijn vriendin Annet vertelde, zei ze dat ze me in contact zou brengen met Sjan, een vrouw die ook katten opvangt voor het asiel. Zo gezegd zo gedaan, Sjan kwam langs en toen ze wat met Diesel speelde beet en krabde hij haar ook behoorlijk. Sjan stelde voor dat ze Diesel eens bij haar thuis zou observeren en zou kijken hoe hij deed bij haar vier poezen. Naar nog een paar weken sukkelen heb ik dat voorstel aangenomen. Toen ik 's avonds belde hoe het ging was ik stomverbaasd toen ze zei dat het goed ging, ik was op alles voorbereid maar niet op dat het goed ging! Diesel speelde daar een hele dag met de andere katten, hij nam haast geen tijd om te eten. Naar Sjan toe was hij lief en rustig. Hij was fel, maar de poezen van Sjan corrigeerde hem als dat nodig was. Wat nu te doen? Het was dus duidelijk dat Diesel bij mij gebrek had aan een maatje, maar ik wilde er eigenlijk geen kat bij. Diesel weg doen vond ik echter ook geen optie. Toen ik op de site van het dierenasiel keek, zag ik Shebert staan. Ik was op slag verliefd, maar het feit dat hij nog nooit buiten was geweest was voor mij het belangrijkst. Bij ons ging Diesel ook aan een lijntje en een kat die al los gelopen had zou erg moeilijk binnen te houden zijn. Zaterdag is mijn man Shebert (hij heeft nu Bentley) gaan halen in het asiel, ik ben toen Diesel gaan halen bij Sjan en het ging van hen begin af aan geweldig goed. Bentley is echt een schatje maar laat ook niet met zich sollen. Als Diesel te wild is laat hij dat zeker merken. Toch zijn het echt maatjes. Ze spelen samen, slapen samen in één mandje, eten uit één bakje en gaan soms zelfs gelijk op de kattenbak (haha). Ook gaan ze samen aan een lijntje als het mooi weer is. Het is misschien allemaal wat snel gegaan, maar omdat je toch niet zo vaak meemaakt dat poezen nog niet buiten geweest zijn moesten we gewoon snel de knoop doorhakken, maar we hebben gelukkig de juiste beslissing genomen. Ik ben Sjan nog steeds dankbaar dat ze me de mogelijkheid heeft gegeven om Diesel eens te observeren anders was ik er nooit achter gekomen wat er aan de hand was! Groetjes Fam. Wijnia 
 |
|
Hallo, Hier weer een berichtje uit het noorden. 30 oktober vorig jaar hebben we Laika, bouvierteefje, geadopteerd. Het word weer eens tijd voor een update. Met Laika gaat het voortreffelijk, ze heeft geleerd om katten te adopteren en naar onze katten doet ze helemaal niets meer. Met Rudie is ze grote maatjes en met zijn tweeën kunnen ze de hele wereld aan. Lekker los lopen in het bos, zo'n drie keer per dag. Af en toe denken ze dat ze een ree moeten achtervolgen, maar als ze toevallig oog in oog met een ree staan weten ze niet wat ze moeten doen, de helden. Laika heeft van Rudie geleerd dat het heerlijk is om op je rug te rollen. Iets dat Rudie met de nodige egards doet en hiervoor een aanloopje neemt om vervolgens met een sierlijke duik op rug over het gras te gaan. Laika daarentegen laat zich plompverloren op haar rug vallen. Vaak zwemmen als het weer het toelaat, kortom genieten met een grote G. Luisteren doet Laika beter als Rudie, daar komt nog bij dat ze nooit bij je uit de buurt gaat en altijd kort bij je blijft lopen, liefst voor je voeten. Als ze iets goed hebben gedaan en ze denken dat ze daarvoor in aanmerking komen voor een beloning, komen ze elk van een kant en snijden je zo de pas af, totdat ze de beloning hebben gehad. Goed teamwork dus. Deze zomer zijn we op vakantie geweest naar Duinrell in Wassenaar met de twee boeven. Die hebben zich keurig gedragen en van de goede kant laten zien. 's Morgens beide aan het bietsen bij de buren want die vonden ze zo leuk, nou en dat vatten die twee op, van we mogen een koekje komen halen. Laika is dus ook iets aangekomen, maar nog niet erg veel. Het echte magere is eraf. Voor de rest op de vakantie hebben ze beide altijd los bij de tent gezeten en geen enkele poging ondernomen om weg te gaan. Heerlijk gewoon die twee. Wij hopen dat we nog lang van deze twee scheten mogen genieten en dat ze samen heel oud mogen worden, ze voelen zich nu nog vreselijk jong. Tot horens, Evert, Jacqueline, Rudie en Laika. 
 |
|
Zaterdag 5 november 2011 Lieve Dierenvrienden. Na vorige week vrijdag onze lieve Cockerspaniël Levyn te hebben moeten laten inslapen na vele behandelingen,ze had lymfklierkanker, ging het niet meer zo verder. Maar na die moeilijke beslissing kwam de grote stilte,voor het eerst in 26jr geen hond(den) Heb toen op internet naar een nieuwe hond gezocht,alle andere kwamen van fokster,en zagen Kaya op de Uw site waren gelijk verkocht afgelopen maandag gebeld voor afspraak Woensdag. Kwam gelijk kwispelend naar ons toe,rondje door het park gemaakt en beslissing genomen om haar mee naar Goes te nemen,was wat onstuimig,10mnd oud. Maar het is een ontzettend lieve mooie hond, iedereen vind het een schat. Is zindelijk,slaapt op vaste plaats,horen ze de hele nacht niet. En loopt al goed aan de riem. Het is ook onze eerste Cocker met staart,andere waren gecoupeerd. Ook nog een bijzonder woord voor dank aan het meisje dat Kaya die korte periode dat ze in het asiel verbleef uitgelaten heeft,en blij was dat Kaya met ons mee mocht Kortom wij zijn heel blij en Kaya laat dat ook blijken in veel liefde dat we van haar krijgen. Met vriendelijke groeten Jan en Ina van der Klooster, en likje van Kaya nu Amber.  |
|
Zaterdag 5 november 2011 Hallo ik ben Lily, 1 van de gelukkige vele kittens die elk jaar weer bij jullie terecht komen. ik ben 1 jaar geworden en als cadeau ben ik geholpen,mijn vrouwtje vind dat er al genoeg poezen zijn. jammer maar helaas. Ik heb het hier prima naar mijn zin met ons viertal poezen en ons 2 honden. Groetjes van prinses Lily. 
 |
|
Woensdag 2 november 2011 Beste Medewerkers van het dierenasiel, 4 Oktober (toevallig dierendag, hadden wij helemaal niet in de gaten) hebben wij Silvi bij jullie gehaald. En het gaat heel goed, maar we hebben wel al aardig wat met haar meegemaakt. De eerste weken had ze constant diarree. En ontdekte ik ook bloed, dus toch maar even naar de dierenarts. Maar het viel allemaal mee, dierenarts dacht eerst aan stress, maar waarschijnlijk waren het wormen want sinds ik haar ontwormd heb gaat het goed. De eerste dagen kon je haar niet goed benaderen, want dan liep ze weg. Ze gedroeg zich opgejaagd. Maar ze wil erg graag aandacht, waardoor ze ook weer makkelijk naar je toe kwam. En o...wat houd ze van kroelen. Van gekkigheid valt ze regelmatig van je schoot omdat ze niet stil kan liggen. Er zit veel energie en onrust in dit diertje. Dierenarts dacht ook dat ze veel heeft meegemaakt. En o jee, onze kater vond onze nieuwe aanwinst maar niks. Maar inmiddels blaast hij niet meer naar haar, maar ze krijgt af en toe van hem nog een mep. Ze is nogal druk voor hem. En ook te opdringerig. Maar regelmatig zitten ze nu even aan elkaar te snuffelen. Dus dit gaat wel goed komen. Vorige week zaten we even in de stress. 26 Oktober kwam ze plotseling niet meer thuis. Ze liep al buiten rond en dat ging de eerste dagen prima. We zijn haar ruim 4 dagen kwijt geweest. Toen bleek ook hoe gehecht we al aan dit beestje waren. Zondag tijdens ons ontbijt stapte ze opeens weer bij ons binnen, luid miauwend en zichtbaar heel blij. Ze zag er prima uit, niks aan de hand. Poeh hee, wat waren wij opgelucht. We hadden al overal gezocht. Nu loopt ze hier weer rond alsof ze hier al jaren thuis is. Wij zijn erg blij met dit grappige lieve opgewonden standje dat constant aan het 'praten' is. We hebben erg veel lol om haar. Ik hoop dat onze kater zich binnenkort hierbij aansluit. Vriendelijke groeten, Karina en Ronald Verschelden 
 |
|
Maandag 31 oktober 2011 Afgelopen dinsdag heb ik Bogey opgehaald uit jullie asiel. Na een kort rondje door het hertenkamp en nadat ik een paar keer goed naar zijn vriendelijke kop gekeken had, werd al gauw duidelijk dat ik hem niet bij jullie achter kon laten. Ik had direct een goed gevoel bij hem en durfde hem zonder angstig te zijn bij mijn gezin te laten. Het blijkt dat dat gevoel meekreeg dan terecht bleek dat blijkt wel aan de mee gestuurde foto. Heel erg bedankt dat we Bogey van jullie hebben mee gekregen, wij zullen heel goed voor hem zorgen. Met vriendelijke groet, Edwin Grootenboer  |
|
Zondag 30 oktober 2011 Beste medewerkers, Zorro nu drie weken bij ons (Solo, zie het verhaal van 10 oktober jl.) is nu helemaal gewend en maakt het prima!. Is in zijn “vorige leven” kennelijk goed behandeld en opgevoed, want heeft ook voor vreemde mensen geen angst. Hierbij nog enkele foto’s. Vriendelijke groeten van fam. Martens 
 |
|
Donderdag 27 oktober 2011 Hallo allemaal, 10 september 2011 hebben we Shawn geadopteerd. Voor deze vrolijke lieve Friese Stabij hebben we een vrolijke naam bedacht namelijk Toby. Het is onze eerste hond en we vinden het super. Binnenshuis is hij een ontzettende knuffelhond, hij is gemakkelijk en maakt niets kapot. Hij waakt goed. Slaapt 's nachts in de bench met het deurtje open. Tijdens de wandelingen hier in de buurt, is hij flink aanwezig door te blaffen en te grommen naar andere honden. Ook naar katten is hij erg fel. We gaan vaak met hem de polder in of een wandeling langs de zee maken. Toby vindt het geweldig om los te kunnen lopen, rent, graaft en jaagt op vogeltjes, muisjes en mollen. Inmiddels hebben Walky Dog aangeschaft, zodat hij ook naast de fiets mee kan lopen. Met stokken moeten we voorzichtig zijn, deze vermorzelt hij, met als gevolg dat er wel eens een stuk tussen zijn tanden muurvast geklemd zit. We zitten ook op training en zijn inmiddels al goed aan elkaar gewend geraakt. Kortom we zijn erg blij met hem. Groetjes van Bram en Conny  |
|
Maandag 10 oktober 2011 |
|
Dinsdag 30 september 2011
Hallo allemaal, Na een gewenning van 2 weken voelt Pientje zich nu helemaal thuis bij ons en komt zelfs al buiten in onze tuin, want ze durft gelukkig niet verder. Familie van Leeuwen 
 |
|
Maandag 19 september 2011
Hallo Medewerkers van dierenasiel Terneuzen, Ik ben Reinier, ik heb anderhalf jaar geleden de hond Buffy bij jullie gehaald. Ik heb haar genomen omdat ze veel op m'n vorige hond lijkt maar ze was wel een hond met gebruiksaanwijzing en een aantal vervelende eigenschappen maar daar ik kon ik wel doorheen kijken. Zo was ze al eens geplaatst bij mensen maar die wilde haar niet omdat ze ontzettend hard blafte en ze krabt tegen deuren, ze was ook een beetje bang en kon slecht alleen zijn. Ze heeft een hele tijd moeten wennen en plaste veel in huis maar na een aantal weken verminderde de stress en beetje bij beetje ging het beter met haar. We hadden toen al een hond, een teckel genaamd Nina en ze kon het al meteen goed vinden met Nina. Het zijn de dikste maatjes en ze zijn onafscheidelijk. We hebben een boerderij en de honden hebben enorm veel schik op ons erf, ze hebben alle ruimte en kunnen overal komen. Het gaat nu ontzettend goed met Buffy, ze is erg veranderd, het is heel apart hoe een hond veranderd als je ze liefde en een goed tehuis geeft wat je er dan allemaal voor terug krijgt. Wie weet wat ze allemaal heeft meegemaakt bij andere mensen. Ze is echt een schat van een hond en ze hoort bij ons gezin. Ze is helemaal op haar plaats bij ons, (zie de foto's) en we willen haar niet kwijt. Ze heeft haar eigen bank in het kantoor waar ze graag op slaapt en een paar manden die ze deelt met de andere hond, Nina. Ik heb haar vorig jaar laten steriliseren en sinds die tijd is ze wel wat aangekomen, ondanks dat ze veel beweging krijgt maar ze is goed gezond. Mvg R. Teunissen 
  |
|
Woensdag 24 augustus 2011
Banjer is
thuis vaak de “Poortwachter”, dan zit hij bij het hekje en als er dan andere
hondjes langs komen gaat het van: (Woef, woef….).
Banjer zit
ook graag in z’n fietskarretje, hij kan dan heerlijk om zich heen kijken. Vooral
hard rijden vindt hij SUPER! (Woef, woef….).
Naar de
dierenarts is Banjer hier ook al geweest, omdat hij last van z’n oortje had,
maar onze Banjer is een KANJER, en bij het afscheid van de dokter zei hij:
(Woef, woef….).
Banjer heeft
hier in Ochtrup al veel vriendjes en vriendinnetjes, maar soms, op een rustig
moment ligt hij nog even te dromen en denkt dan vast nog wel eens aan al zijn
lieve vriendjes en vriendinnetjes in het dierenasiel in Terneuzen, dank voor
alles en ook dank voor dat jullie mij hebben laten gaan! (Woef, woef….).
Tot een
volgende keer, |
|
Zaterdag 20 augustus 2011 Beste medewerkers, Vorige week donderdagmiddag hebben we Luna van jullie meegekregen, een driejarig teefje die een kruising is van een Spaanse hazewindhond. Hierbij willen we jullie laten weten dat het met Luna uitstekend gaat hier bij ons in Goes. Het is een zeer levendige hond, speels, snel van begrip en bereid te gehoorzamen. De basiscommando's kent ze al. Ze is al goed gehecht en begint eenkennig te worden. Mensen die op bezoek komen en die ze nog niet kent, worden argwanend en met enig gegrom tegemoet getreden. De omgang met onze kleinkinderen gaat, na de eerste van haar kant wantrouwende kennismaking, ook goed, niet in de laatste plaats door haar speelse aard. Luna is intussen ook zeer gehecht aan mijn vrouw, en zij van haar kant is intussen erg gesteld op Luna. Omdat Luna zo levendig is en haar lichaam gebouwd is op snelheid, had ik al snel in de gaten dat viermaal per dag een wandeling aan de lijn voor haar niet voldoende was. Nu neem ik haar ook eenmaal per dag mee met de fiets. Het was te merken dat ze dat nog nooit had gedaan, maar ze had zeer snel door hoe dat moest, lopen naar de fiets. Ik fiets dan naar een wijde open ruimte, een soort van strandweide aan het Goese Meer. Daar gaat ze los en kan ze zich echt uitleven. Bij het naar huis gaan laat ze zich met het meeste gemak weer aanlijnen. Luna heeft een zeer gezonde eetlust, ze eet de oren van je hoofd. Het is een genoegen haar te zien eten! De omgang van andere honden was vooral in het begin een groot probleem en nog steeds is ze zeer terughoudend en gereserveerd tegenover andere honden, vooral kleintjes. Maar het lukt me intussen door een drukke winkelstraat met haar te lopen, waar ook allerlei andere honden lopen, zonder dat ze uitschiet. Maar op dat punt moet ze nog wel goed in de gaten en strak in de hand worden gehouden. Kortom, we hebben aan Luna een fantastische hond en voor ons is het onbegrijpelijk dat ze nog zo lang in het asiel heeft moeten zitten. Met vriendelijke groet, Chris F. van Fraassen Goes 
 |
|
Maandag 8 augustus 2011
Hoi medewerkers van het asiel, wat doen jullie toch goed werk..!! Hier een berichtje over Rocky, 10 jaar geleden bij ons komen wonen uit het asiel. Nooit geweten dat je een berichtje kon plaatsen, dus doen we het alsnog.. :) Rocky kwam bij ons wonen in 2001, toen hij 14 maanden oud was. In het asiel blafte hij veel maar eenmaal bij ons thuis, was hij stil, blaft nu alleen nog tegen iedereen die voorbij het raam loopt en als de bel gaat. Als we een knuffel krijgen of aan iemand geven of als er hard gepraat word moet Rocky van zich laten horen. Als er een blikje opengetrokken werd, was Rocky er als de kippen bij, nu is hij ouder en doet hij dat niet meer, schooien kan hij nog steeds als de beste, door bij ons te komen zitten en ons te negeren of juist heel zielig naar ons kijken. (dat werkt vaak wel ;) ) Nu is Rocky 11 jaar en slaapt hij niet meer in zijn mand, maar op de trap, hij heeft een beetje last van verlatingsangst. Het is een schat, een goede vriend,zonder dat je iets zegt, weet hij dat je verdriet hebt of juist vrolijk bent. Een hond die lekker om aandacht komt vragen. Rocky woog teveel toen hij in het asiel kwam, nu is er +/- 6 kg af, Rocky is erg verwend dus meer kilootjes zullen er niet meer af gaan, het is zo'n snoepkont, dat hij zelf al voor de kast gaat zitten om iets te krijgen, ook een beetje onze eigen schuld natuurlijk. Iets wat als een paal boven water staat; Rocky heeft een heel goed leven ondanks dat hij in het asiel heeft gezeten en we zijn blij dat we hem dat nog steeds mogen bieden! 
 |
|
Zondag 7 augustus 2011 |
|
Zondag 10 juli 2011
Beste dierenasiel medewerkers, Wij hebben op 5 oktober 2010 Babbel bij jullie opgehaald. vanaf het moment dat we de deur uitliepen en tot we thuis kwamen heeft hij liggen slapen in de reisbox. Zodra we thuis kwamen is hij achter de koelkast gekropen en daarna achter de bank. vanuit het hoekje daar met brokjes,water & een mandje heeft hij het huis verkend. Ondertussen is het zomer en is hij volop buiten hij vind het geweldig de tuin is ook groot genoeg voor hem en gaat heel af en toe is buurten, maar is nooit ver uit de buurt en blaadjes, pluisjes zijn z'n grootste vangst tot nu toe geweest. aaien begint hij nu toch wel fijn te vinden en mauwt veel als hij iets duidelijk wil maken. Voor de rest gaat het super goed met babbeltje en wij zijn heel blij met hem. Groetjes Leonie en Wouter  |
|
Zondag 3 juli 2011 Hallo allemaal, hier nog een berichtje over Xena! Ze is nu twee weken bij ons en het is net alsof ze hier altijd al is geweest. Wat een lieve hond, en gelukkig kunnen zij en Raya goed met elkaar opschieten. Ook het alleen thuisblijven gaat steeds beter, dus we zijn heel blij met haar!! Het is een stoere dame die heel sterk is en veel behoefte heeft om lekker op een veld te kunnen rennen en springen, wat een energie heeft ze zeg! Maar iedereen is dol op haar en ze brengt lekker leven in de brouwerij, net wat we zochten. We hopen nog lang van haar te kunnen genieten!! 
 |
|
Vrijdag 24 juni 2011 |
|
Zondag 12 juni
2011
Dag lieve medewerkers van het dierenasiel, Hier even een berichtje van Mozes uit Hulst. Ik ben ong. een maand geleden terechtgekomen bij mijn nieuwe bazin en ik heb het prima naar mijn zin. Ik gedraag me voorbeeldig en lief en iedereen zegt steeds maar, wat een knapperd ik ben. Nou ja, ik doe mijn best natuurlijk. Ik was superslank toen ik naar Hulst ging, maar doordat mijn bakje steeds goed gevuld wordt, ben ik al bijna een kilootje zwaarder. Mijn vrouwtje zegt dat ze een beetje gaat minderen omdat ik anders straks niet meer door de deur kan. Met die bezuiniging ben ik het niet eens, maar ik kom niks te kort hoor. Zoals jullie kunnen zien, weet ik heus wel dat ik erg fotogeniek ben. Nogmaals bedankt voor alle goede zorgen en een dikke knuffel van Mozes.  |
|
Woensdag 8 juni 2011
Hallo Allemaal, Ik ben Luna. Ik ben 7 mei bij jullie uit het asiel gekozen door een heel lief bazinnetje (ik de dikke kater, heb nu de naam Dikkie dik en als koosnaampje theemuts) Ik heb de eerste 2 weken alleen maar geslapen en achter de kast gelegen. Ik was werkelijk overal bang voor (behalve eten) Ik was zo bang voor alle geluiden dat ik de tweede dag onder de kast ben gekropen en mijn bazinnetje flink in haar hand heb gebeten (o, o, wat heb ik daar een spijt van.) Maar elke dag ging het wat beter en nu loop ik lekker buiten op de boerderij en in de schuur. Ik mag ook lekker binnen komen en kan dan uren op de kast liggen waar mijn bedje heerlijk gespreid ligt en natuurlijk mijn overheerlijke maaltijden. Ik ben super blij met mijn nieuwe thuis en hoop nog lekker lang te mogen kroelen bij mijn nieuw gezin. Groetjes Dikkie dik.(Luna) oftewel THEEMUTS 
 |
|
Dinsdag 7 juni 2011
Hoi, 11 jaar geleden werd ik verliefd op een witte keeshond genaamd Rex. 2 dagen later had ik hem. In het begin hebben we wat mindere momenten met Rex gehad ( kippen vangen en thuis brengen, kalfjes het prikkeldraad in laten rennen, konijnen zenuwachtig maken, naar alles blaffen wat hij zag, niet los kunnen lopen omdat hij anders weg liep) totdat hij zijn eigen plekje bij ons thuis heeft gevonden. Het is nu een klein oud baasje wat ontzettend lief is en nog behoorlijk fit voor een hond die inmiddels 17 jaar is! Rex vangt geen kippen meer, laat kalfjes niet meer het prikkeldraad in rennen, maakt geen konijnen zenuwachtig, blaft niet meer, en loopt los door de tuin en kunnen we hem ook los uitlaten!! Rex hoort er helemaal bij de familie en kunnen niet meer zonder hem! Groetjes Carmen en Rex  |
|
Donderdag 2 juni 2011 |
|
Dinsdag 24 mei 2011 |
|
Woensdag 18 mei 2011 |
|
Zaterdag 14 mei 2011 Beste medewerkers, 24 augustus 2010 hebben wij Bruce en Lotje bij jullie opgehaald. Een grote stoere knuffelkater en een lief klein angstig poesje. Bruce was gelijk op z'n gemak. Lotje had wat meer tijd nodig. Samen eten, spelen, kroelen, stoeien en kattenkwaad uithalen, een heel leuk stel samen. Bruce was wel dominant en had zo z'n nukken maar ze hadden het goed samen. Een hoop gezelligheid in huis! Bruce was dolgelukkig toen hij eenmaal naar buiten mocht. Zo blij en enthousiast hij weer terug naar huis kwam..... Helaas duldde hij Lotje niet in de tuin. Dat was zijn territorium. Uiteindelijk duldde hij Lotje ook niet meer in huis. De beslissing die je dan moet nemen is hartverscheurend. (wie van de twee??). Tot op de dag van vandaag is dit pijnlijk. Gelukkig heeft Bruce een ander thuis gevonden en met Lotje gaat het prima! Ze is een heel lief aanhankelijk poesje geworden. Ze ligt het liefst op schoot. Kroelen vindt ze heerlijk. Spelen met propjes papier (voetballen) doet ze heel erg graag. Lotje vangt ook alle spinnen bij ons in huis dus dat is ook makkelijk. En lekker buiten in de tuin spelen kan ze uren volhouden. Ze is totaal niet bang meer...... Kortom: toch een succesverhaal, maar wel met een nasmaakje... Groeten, John Roessink& Marina Notebaart, Breskens 
 
 |
|
Donderdag 5 mei 2011 Wij hebben 19 februari een bang en bijterig hondje opgehaald. (met mij kon ze gelukkig goed opschieten omdat ik altijd bij haar was omdat ik vrijwilliger daar ben) Het gaat nu heel goed met haar ze is niet meer bang en bijt ook al VEEL minder. Mijn vader mag haar aaien en mijn opa ook al, die vond ze in het begin heel erg eng. Ze is jammer genoeg ook al schijnzwanger geweest. Maar dat is gelukkig over. Nu ze eenmaal haar plek heeft gevonden en ze helemaal los komt is het een super hondje. Die niet meer terug komt !! Ik wil jullie heel erg bedanken dat jullie foxy na een paar keer terug gebracht te zijn, haar toch nog een kans hebben gegeven ook al was ze niet de liefste ! Heel veel groetjes fam. Ilic en een grote lik van Foxy 
 |
|
Donderdag 5 mei 2011
Beste mensen, Alweer bijna 4 weken is Berner Sennenhond Gebke bij ons en vanaf de eerste dag is ze de vrolijkheid zelve en niet meer weg te denken uit ons gezin. Ze woont midden in het bos en geniet van meerdere lange wandelingen per dag. Als het echt warm is krijgen we nog wel eens een blik van "moet dat nou, dat lopen", maar ze heeft inmiddels een prachtig figuurtje. Gebke is geliefd bij alle mensen rondom ons vanwege haar lieve en aanhankelijke karaker. Ook voor kinderen is ze lief en ze heeft dan ook het hart gestolen van onze kleinkinderen. Behalve dat ze lief is, luistert ze ook nog eens prima en loopt dan ook in alle vrijheid door het bos waarbij een enkel commando genoeg is om haar weer aan te kunnen lijnen. Tot zover even een berichtje over het "wel en wee" van Gebke en we komen ongetwijfeld in de toekomst nog eens in de lucht. Groetjes van John en Gea 
 |
|
Zaterdag 30 april 2011 |
|
Maandag 11 april 2011 Hallo, Alweer anderhalf jaar woont deze stoere grapjas bij ons,een kruising stafford/mechelse herder. Zijn naam was soldier en deze onstuimige jongen was al eens opgehaald om daarna maar weer terug te brengen omdat hij niet goed luisterde, niet met katten kon opschieten enz.... Ok na het slopen van 2 bankstellen, schoenen, tuinmeubelen en alles wat niet eetbaar is heeft de nu Locco genaamde schat de rust gevonden, helaas is zijn grote vriendin onze rottweiler na 14 mooie jaren naar de hondenhemel, de poezenvrienden konden hem niet troosten dus waren wij genoodzaakt een nieuwe vriendin aan te schaffen, dit is een Jack Russel teefje geworden, nu kan onze Locco weer lachen. Ik wordt in mei alweer 3 jaar en dat gaat natuurlijk een feestje worden. Groetjes aan iedereen, dikke poot Locco xxx 
  |
|
Woensdag 30 maart Bijna 1 jaar geleden, op 1 april, hebben wij Topper bij jullie geadopteerd. Er werd verteld dat hij goed met honden overweg kan, en iets minder goed met katten. In het begin was hij behoorlijk bang voor de hond, maar dat lag aan de hond zelf, zij was namenlijk geen katten gewend. Nu kunnen ze prima met elkaar overweg. Ook hebben we er een paar maanden later een kat bij geadopteerd, uit het dierenasiel in Essen (Belgie) , Scream. Ze hebben af en toe (flinke) ruzie, maar ook zij zijn inmiddels vriendjes van elkaar. Topper is geen schootkat, maar hij is dol op knuffels. Soms geeft hij me zelfs likjes, of komt gezellig bovenop mijn buik liggen. Het liefst ligt hij de hele dag boven op bed, of ergens anders waar het lekker zacht en warm is. Maar als er gespeeld wordt, is Topper er ook meteen bij. Hij is vooral dol op speeltjes die lekker stinken. We zijn ontzettend blij met deze knappe man, en ik kan me niet voorstellen dat hij hier nog maar een jaartje woont. Groetjes, Kyra en Ellie. En een dikke knuffel namens Topper. 
  |
|
Dinsdag 29 maart 2011 Hierbij een kleine bijdrage over onze Kater Pipi die wij 2 jaar geleden bij het dierenasiel adopteerden. Na 2 weken glipte hij de deur uit en na dagen roepen en zoeken was hij nog niet terug. Dochtertje die net haar kat had laten inslapen was zeer verdrietig. Iemand diende zich aan met een poes van 5 maanden, eenmaal binnen en de schemering viel zat onze Pipi weer voor de deur "jippie nu heb ik er twee" en deze twee Pipi en Serafina werden dikke vrienden. 12 maart 2009 is Serafina moeder geworden van Azu die nu ook bij ons woont, met zijn drietjes zijn ze zeer hecht. Pipi vadert over dochter en samen spelen ze graag. Pipi is nog altijd wat bang van andere mensen, maar steeds gaat het wat beter, onze dochter beschermt hij alsof hij een hond is. Zo groot als hij is is hij de liefste van alle drie die als hij de kans heeft bovenop je ligt, op je schouder gaat zitten of gewoon op je hoofd. 
 |
|
Maandag 28 maart 2011
Goedemiddag, graag wil ik jullie laten weten dat het goed gaat met de Engelse buldog Charley. Wij zijn allemaal erg gek op hem en het is een hele lieve, makkelijke hond. Ondanks dat hij veel lichamelijke kwalen heeft, is hij echt een lid van het gezin en hij krijgt er binnenkort een vriendje bij die wij uit een asiel in Polen hebben geadopteerd. Groetjes en een poot van Charley, Fam Beunen/den Boef 
 |
|
Donderdag 6 januari 2011
Beste, Noortje is gister bij ons komen wonen. Ze voelt zich al aardig thuis. En gedraagt zich dan ook zo. Ze is erg nieuwsgierig en speels. Ze is alles nog aan het verkennen maar het gaat helemaal goed komen. In de bijlage een paar foto's. Ook ben ik vanavond bij Wilmpie op bezoek geweest bij mijn oma. Hij heeft zijn plekje voor de verwarming gevonden maar moet nog een beetje wennen. Gelukkig heeft hij een rustig huisje waar hij dat op zijn gemakje kan doen. Groetjes Angelo en Joyce. 
 |
|
Hoi allemaal, Ong. 5 mnd. geleden heeft mijn vriend mijn hondje Pepper (Jack Russell 3 jaar oud) opgehaald uit het asiel. Ik kon zelf helaas niet omdat ik geen vrij kon krijgen van me werk. Toen ik hem 's avonds zag wist ik dat het een scheet van een hond was en dat is ook zo! Wel merkte ik dat hij een verleden heeft.. hij had kale plekken op zijn kop door de stress.. en hij was vaak bang en durfde niet echt zichzelf te zijn. Het heeft 2 dagen geduurd voordat hij ophield met kleine zenuwplasjes. En het heeft 7 weken geduurd voordat ik hem zindelijk had. De kale plekken waren na een maandje weg. Maar toen kreeg hij vlooien tot 2 keer toe maar is hij kerngezond. En hij heeft nu zijn plekje gevonden! Hij is ondeugender geworden en dominanter naar andere hondjes uit de buurt en natuurlijk poezen. Ook naar kinderen wil hij vaak gemeen doen maar ik denk dat hij vroeger gepest of een keer geslagen is door een kind.. 'T is echt een luie hond zoals je op 1 van de foto's kunt zien! Hij speelt graag en 's avonds komt hij heerlijk kroelen naast me op de bank. Hij kan goed opschieten met de Jack Russell van mijn vriend (een teefje) al was het in begin niet zo toen vochten ze elkaar de pan uit. Maar ze moesten hun plaats weten dus 't was normaal. Ik geniet echt van Pepper en heb er echt geen spijt van dat ik hem uit het asiel heb gehaald! Ik hoop dat ik nog jaren van hem kan genieten! Groetjes, Rianne Roozemond en Pepper 
 |
|
Maandag 6 december 2010 Hallo medewerkers van het dierenasiel, Wij hebben Misty (bij jullie Star genoemd) komen ophalen op 9 november, Zij was bij ons in de buurt gevonden en was heel mager en schuw. Misty is ondertussen bij ons goed gewend geworden zij is een heel lieve meid tegen de mensen en andere honden waar zij heel graag mee speelt. En hier in de buurt zijn er veel. In het begin was zij zeer bang als we gingen wandelen maar dat is flink verbeterd al heeft ze soms toch nog angst. Zij begint flink te leren. We zien wel dat zij een trauma heeft opgedaan maar het betert en met veel geduld zullen wij haar helpen. Wij krijgen echt veel vriendschap terug. Ze speelt heel graag in de sneeuw en zoals elke puppy is ze met een doek of pantoffel weg. We zijn blij dat we haar hebben geadopteerd Groetjes en een pootje van Misty 
 |
|
Dinsdag 23 november 2010 Hallo beste mensen van het dierenasiel, Kennen jullie Shewa nog, inmiddels Snoopy, de toen 6 maanden jonge labradormix die ik in de zomer van 2007 bij jullie op kwam halen.  Hier de eerste avond bij ons thuis en al helemaal op haar gemak. De week erna ben ik met haar naar de eerste gehoorzaamheidscursus gegaan en ze deed het super. Inmiddels heeft ze 3 cursussen achter de rug en ze is een natuurtalent vooral in apporteren en speuren, Tja dat heb je als je een labrador-herder bent hè. Ze is enorm lief voor kinderen. Ze is inmiddels 3 jaar en nog steeds enorm speels. Wel moeten we voldoende met haar fietsen en lopen, want het blijft een echte werkhond die een beetje druk wordt als ze te weinig beweging heeft gehad. Dus gaan wij braaf 4x per dag naar buiten om te fietsen met haar en te apporteren, ook erg goed voor ons natuurlijk. Het is de allerliefste hond die wij ons maar kunnen wensen en zijn blij dat we haar een goed plekje kunnen geven bij ons thuis. Groetjes en een poot van Snoopy. 
 |
|
Zondag 14 november 2010 Wij hebben 15 maart 1996 onze lieve jongen, kruising Mechelse herder opgehaald in het dierenasiel van Terneuzen. Hij heette Bobby, dat vonden wij niet zo’n leuke naam dus hebben wij dat veranderd in Himpie. In het begin was hij nogal onstuimig en redelijk druk, alles was leuk in zijn ogen. Wij woonden toen tijdelijk in een huurhuis en als de post kwam dan versnipperde hij dat. Niet altijd even makkelijk als je een rekening moet betalen voor het huis in aanbouw. Dus wij zijn op gehoorzaamheidles gegaan bij de hondenschool van Jan van de Velde te Sluiskil. Eenmaal verhuisd naar Othene had hij een zeer goed leven want hij was zo lekker dichtbij de zee, zwemmen was namelijk zijn lust en zijn leven. De wijk was nog volop in aanbouw dus ruimte genoeg voor onze jongen, Himpie, om lekker te rennen achter de konijnen en fazanten en nee wij hebben ze niet opgegeten. Onze Himpie luisterde goed en dat was wel zo prettig. Naar mate dat de jaren verstreken werd Himpie steeds belangrijker in ons gezinnetje. Hij zorgde voor onze dagelijkse beweging door de lange wandelingen die we maakten. Hij kwam ons troosten als wij niet zo lekker in ons vel zaten, ja hij gaf ons elke dag ons zijn onvoorwaardelijke liefde. Zijn mooie krachtige uiterlijk zorgde ervoor dat er altijd mensen naar ons toe kwamen van jong tot oud, dat is een mooie hond. De laatste jaren waren niet altijd even makkelijk voor onze Himpie. Op 12 jarige leeftijd scheurde hij zijn knieband en moest onder het mes. Ook enkele tias zorgden ervoor dat hij doof was en moeilijker ging lopen. Hij bleef echter zeer gehoorzaam en lief, je kan veel met gebarentaal, als je een slimme hond hebt. Maar op vrijdagavond 12 November 2010 om 19.00 is onze jongen ingeslapen. Wij moesten afscheid nemen van onze trouwe vriend. Over 3 weken zou hij 15 jaar geworden zijn. Himpie was één van de beste dingen in de afgelopen 14 jaar in ons leven. Himpie is een sterretje aan de hondenhemel en heeft voor altijd een plaatsje in ons hart. De Happy Himpie familie, Marnix en Bertina 
 Himpie is geboren 04 december 1995 en vredig ingeslapen op 12 november 2010. |
|
Zondag 7 november 2010 Hallo allemaal, Vorige week zaterdag 30 oktober 2010 hebben wij bouvierteefje Laika van jullie geadopteerd. De ca. 4 uur durende reis is zeer goed verlopen. Laika vond het allemaal best spannend maar onderging de reis goed. Eenmaal thuis is ze op verkenning uit gegaan. Dit heeft ongeveer tot de volgende morgen geduurd. Met Rudie onze reu heeft ze een aantal aanvaringen gehad in huis. Logisch natuurlijk, hij is best op zijn rust gesteld en heeft zijn eigen plekjes die hij meende te moeten verdedigen. Laika mag best veel van hem maar..................................er zijn natuurlijk grenzen. Laika accepteert dat tot nu toe gelaten alhoewel ze best ook eens stiekem haar lipje wil optrekken. Maar goed, dat is "normaal" gedrag. Ze zullen toch beide hun plaatsje moeten bepalen. We laten ze dat maar lekker samen uitzoeken zonder ons ermee te bemoeien. Intussen heeft ze haar eigen plekjes ook gevonden hoor maar het is wel een hondje die het liefst de hele dag achter je aan loopt. Ze is op dat gebied nog wat onrustig. Echt een huppeltrutje. We gaan ervan uit dat dit na verloop van tijd wel anders gaat worden. Alles is ook nog zo nieuw voor haar. Wij maken twee keer per dag een wandeling van ca. 1 uur door het bos en een laatste avondronde door de wijk waarbij ze dan ook gewoon los loopt. Zoals ook al uit haar papieren blijkt mag ze in het bos graag achter een wildspoor aan. Op dat moment luistert ze even niet maar ze komt wel weer terug. Rudie die dit tempo niet bijbeent straft haar bij terugkomst even af met een grauw en een snauw. Van het gegeven dat het hier zou gaan om een kennelhond die zou moeten wennen aan het leven binnenshuis is weinig tot niets te merken. Heb buiten onder overdekte terras een plaatsje voor haar gemaakt maar ze kiest er zelf voor om binnen te liggen. Is veel gezelliger, lekker aandacht en knuffelen. Ook de nachten brengt ze lekker binnen door zonder gejeuzel o.i.d. dat ze naar buiten wil. Kortom het gaat hier FANTASTISCH en we zijn allemaal ontzettend blij met haar. Gezien haar gedrag is ook Laika hier heel erg blij, tevreden en op haar plaatsje. De dierenarts geeft aan dat ze "mager" is. Dat vinden wij ook, echter eet ze voldoende brokken (bak gaat niet eens volledig leeg) . Ze is echter zo actief, lijkt wel een puber. Als je haar ziet gaan zou je niet denken dat ze al 8 jaar is. Over een week of 6 (dit zou de gewenningstijd zijn aan nieuwe omstandigheden) zullen we jullie nogmaals een update geven over het boevenbestaan in Stadskanaal. Groetjes van Evert, Jacqueline en een dikke knuffel van Laika en Rudie. p.s. we hopen voor Laika's dochter Lady dat ook voor haar snel een nieuw thuis wordt gevonden |
|
Maandag 1 november 2010 Hier een berichtje over onze 6-jaar oude prins, kater Max, die wij dit jaar maart bij jullie hebben opgehaald. Het was al jaren een droom om een kat in huis te hebben, maar doordat mams allergisch was voor alle dieren met haren was dit onmogelijk. Totdat ze via een behandeling van haar allergie is afgekomen. Toen zijn we gelijk naar het asiel gegaan om naar een leuk beestje te kijken. Eerst kwam ikzelf kijken en toen ik de kattenkamer inkwam, liep er gelijk een flink stevige kater op me af en ik kreeg een paar flink harde kopjes. Eigenlijk was ik eerst wel een beetje onwennig, maar toen ik hoorde dat het echt de slijmbal van het asiel was, was ik snel verkocht. De volgende dag kwamen mijn moeder en broertje langs en ook gelijk liefde op het eerste gezicht, al bleven zijn kopjes wel heel hard, wat best een beetje eng was.. De eerste dag voelde hij zich al heel snel thuis, hij week niet van onze zijde en onze enkels waren bijna blauw van de kopjes. Ook de eerste nacht hebben we geen oog dicht gedaan omdat hij maar voor onze kamerdeuren bleef miauwen om aandacht, sindsdien zit hij s' nachts opgesloten in de keuken en garage. Nou is hij al een paar maandjes bij ons en ik zou een heel boek kunnen schrijven over alle leuke dingen die we hebben meegemaakt! Hij vraagt de hele dag om aandacht van alles en iedereen en wijkt nog steeds niet van je zijde. Je kan zelfs een rondje door de buurt lopen en als je vraagt of hij meeloopt, loopt hij heerlijk een blokje mee. Het liefst ligt hij languit op schoot, lekker te nestelen en hij is helemaal blij als je hem dan ook nog lekker kamt. En als hij je eventjes kwijt is dan zal hij je roepen in het huis totdat hij weer iemand gevonden heeft. Nog zo iets liefs.. als er iemand in huis moet huilen gaat Maxje meejanken totdat je stopt en eenmaal gestopt krijg je een likje over je neus. Wel is hij erg jaloers, andere katten moeten het niet wagen in de tuin te komen en ook als wij onze konijnen aaien is hij erg jaloers. Hij verzint altijd wel iets om de aandacht te krijgen en dat lukt hem ook aardig goed, want verwend word ons Maxje. Iedereen die bij ons thuis komt is verzot op Max, er komen zelfs al kleine kindjes langs om eventjes met Max te kroelen of spelen. En als de deurbel gaat dan rent hij naar de deur om te kijken of hij weer wat aandacht op kan bietsen. Al worden soms onze familieleden en vrienden misschien wel een beetje gek van al onze verhalen over Max, Max en nog meer Max.. haha. Ik zou nog pagina's vol kunnen schrijven over alle leuke kanten, maar ik denk dat de foto's hieronder al wel genoeg zeggen. Dank jullie wel voor dit engeltje in huis! Groetjes Chantal Antheunisse 
 |
|
Zondag 24 oktober 2010 Hallo allemaal, Op 25-09-2010 hebben wij Soleil opgehaald uit het asiel in Terneuzen. Ondertussen heeft ze haar plaats al een beetje gevonden bij onze andere honden Casey en Missy alleen met onze kat Sheeba wil het nog niet zo vlotten. Wel komen we er nu achter dat ze op sommige situaties angstig reageert zoals meerijden met de auto, het opgesloten voelen en zo. Verder is het een heel lieve hond naar andere honden en kinderen ,wel een beetje te enthousiast soms, maar dat is haar aard denken we. Graag zouden we ook iets horen van haar zusje Luna die een week voor haar geplaatst is. Groetjes fam. Tholens  |
|
Woensdag 20 oktober 2010 Hallo allemaal, Op donderdag 14 oktober hebben wij Jazz gekregen. Wij vinden Jazz niet een leuke naam en hebben haar Kees genoemd, waar ze overigens vanaf de eerste minuut naar luistert. Volgens de laatste eigenaar trekt Kees aan de riem en kan ze niet bij katten. Wij hebben 3 katten en voorzagen toch wel een probleem. Het enige probleem blijkt Kees haar enthousiasme en grootte te zijn, de katten wennen langzaam aan Kees en ze doet er niets anders mee dan snuffelen. Omdat Kees tot aan haar nok vol zat met energie, hebben we de gok genomen en ze op zaterdag al los laten lopen, tot onze verbazing bleef ze bij ons lopen en alleen als ze wat leuks ziet is ze weg. Dezelfde dag hebben we ze in de roedel, die in ons bos uigelaten wordt, gelaten. Ze is zeer terughoudend en wil met iedereen spelen, niet alle honden zijn gecharmeerd van zo’n grote hond, en na een snauw (zoals dat hoort) blijft ze dan ook weg bij de betreffende hond. Trekken aan de riem is nu ook een stuk minder, of eigenlijk helemaal weg. Kees snapt nu, dat trekken aan de riem een pirouette tot gevolg heeft en dat vind ze niet zo prettig. Alleen als ze bekenden ziet of een andere hond (paarden vind zij ook hond) dan wil ze nog wel eens wat harder aan de riem trekken. Al met al een perfecte en zeer trouwe gezinshond die het, volgens ons, erg naar haar zin heeft. We komen nog wel een keer langs. Groeten, Ron  |
|
Woensdag 6 oktober 2010 Beste medewerkers van dierenasiel Terneuzen, In juni 2001 hebben wij Greet (kruising Labrador, geboren september 1996) bij jullie opgehaald. Heel misschien dat jullie haar gekend hebben of nog weten wie ze was. Na een lang, gezellig en goed leven hebben we haar afgelopen vrijdag helaas moeten laten inslapen. Greetje is 14 jaar geworden en was een superhond! Heel veel dank voor de bemiddeling destijds. Bijgevoegd een van de laatste foto's van Greet, nog lekker in de tuin.  |
|
Vrijdag 24 september 2010 Hallo, Zoals beloofd even een update over Lizzy de Bulldog die we bij jullie opgehaald hebben half augustus . Lizzy is een schat van een hond en we hebben nog geen moment spijt gehad dat we haar bij jullie gehaald hebben , ze is leuk lief vrolijk en gek op autorijden ! Ze heeft hier al aardig alles onder controle , de katten jaagt ze weg als ze haar storen in d'r slaap of als ze aan de bank krabbelen als de bel gaat laat ze even weten dat er iemand is en die word dan ook streng besnuffeld . Het is echt een hondje wat naar vrouwen trekt ...logisch gezien wat ze in het verleden al mee heeft moeten maken , met haar pootje gaat het allemaal goed en ze kan heel goed mee als we gaan wandelen op het strand of het bos . Zo heeft ze sinds 2 weken er een Bulldog vriendin bij en ook dit gaat heel goed en Lizzy speelt zelfs , ook met onze sint Bernard gaat het prima ! Ze ligt thuis het liefst languit op de bank (de ligzak die we gekocht hebben blijft zo wel erg nieuw) want de bank ligt toch lekkerder . Af en toe gaat ze op de grond op haar kleedje of in haar mandje . Verder vermaakt ze d'r prima met alles en iedereen in huis ....kleine kindjes blijft ze niet leuk vinden maar dat geeft niks want die zijn hier toch niet in huis . Al met al een superlief diertje wat een groot gat in ons gezin heeft opgevuld ....... Bedankt medewerkers Asiel Terneuzen voor deze lieve kleine schat ze heeft hier haar mandje/kleedje/bank/gezin THUIS gevonden tot in d'r oude dagen ! Familie Wondergem. 
 
 |
|
Zondag 12 September 2010 Beste, Prada doet het heel goed. Heeft tot nu toe op heel snelle manier al heel veel geleerd. In het begin als we hem uitlieten, trok hij geweldig aan de lijn en liep steeds voorop. Door er al heel veel mee te gaan wandelen en hem aan te leren dat hij steeds achter zijn baasje moet lopen. Simpel commando, dat hij nog niet kende "Prada achter" en in combinatie met een ruk aan de riem te geven, heeft hij dit al ongelofelijk goed aangeleerd. Als hij het goed deed, even belonen met een lieve aai en zeggen flink Prada. Wat hij ook al kent. Nu is het zo dat hij automatisch achter mij loopt en als ik stop met wandelen, stopt hij gelijk ook. Hoef hem het commando al niet meer te geven. Thuis is hij ontzettend lief, maar waakzaam. Onbekende gromt hij naar, dus voorlopig als we visite hebben, zetten wij hem apart. Op wandelingen is hij steeds aardig naar mensen toe, maar naar andere reuen vnl. grotere, gromt hij. Met teefjes geen probleem. Ook naar kinderen is hij heel aardig. Prada vindt het geweldig om veel met hem bezig te zijn. Thuis heeft hij zijn eigen plekje, waar hij tot rust kan komen en niet gestoord wordt. Thuis is het een ongelofelijke brave hond, een echte grote flodder. Gewoon geweldig slimme hond, die nog heel wat kan leren. Liefs Inge en Yves ps. van poezen hebben we geen last meer in de tuin, lol. |
|
Zondag 12 September 2010
Goedemiddag! Wij haalden bij jullie de zwaar vermagerde 3 jaar oude Fellow op. De kruising Rednose pitbull / American Staffordshire. Na zijn chipgegevens te hebben onderzocht bleek hij Tyson te heten en hebben wij besloten om hem Thijs te noemen. Hij woont nu ongeveer 4 maanden bij ons samen met onze Jack Russel, en gaat allemaal heel goed. Na 3 maanden tijd is hij ongeveer 12kilo aangekomen en word steeds rustiger en gezonder. Met het goede dieet en meerdere voedingstijden is hij goed aangekomen. Het enige nadeel van Thijs is, hij eet de post op!! maar ja hij is het lievelingetje in huis dus snel boos op hem worden lukt niet,Hij gaat 4x per week mee op de skates, en dan hoef ik niets te doen, hij trekt me vooruit haha. Bedankt voor de nieuwe vriend van de familie,en zoals jullie al weten, als je nog een pitbull binnen krijgt,Willen wij hem graag in de familie nemen! Groetjes Milan & Chrissy 
 |
|
Zondag 5 September 2010
Hoi hier een bericht over Candice zoals belooft. Het gaat heel goed met haar ze moet nog wel naar de tandarts. Ze heeft iedereen hier in haar hart gesloten. Ook de buren en de kleine kinderen. Ons konijn Sofie twijfelt ze nog over maar springt er niet naar. Ik denk dat ze hier haar dagen wel kan slijten. Bedankt voor de lieve hond Candice 
 |
|
Woensdag 25 augustus 2010
Hallo allemaal, Hier een succesverhaal van Mara (nu omgedoopt tot Mona). Ik heb Mona ongeveer 7 maanden geleden opgehaald uit het dierenasiel. Mona was de eerste die naar mij toe kwam in het hok en mij gelijk kopjes kwam geven. Ik was dus al vlug verkocht! Eenmaal thuis aankomen heeft ze best een tijdje moeten wennen. Ze was teruggetrokken en kwam niet naar me toe. Ook mocht ik der niet oppakken. Nu heeft ze dat nog steeds liefst niet maar ze vind het niet meer erg. Mona is wel een echte praat kat, ze is dus goed gezelschap. Als ze brokjes of iets lekker krijgt miauwt ze de oren van je hoofd. Inmiddels komt ze ook gezellig bij mij liggen als ik op de bank zit. Mona vind het ook helemaal fantastisch om naar buiten te gaan, dan rolt ze heerlijk over de tegels en strekt zich eens lekker uit. Ook heb ik nooit last van vliegen want daar jaagt Mona op! Ze vangt ze allemaal! Een heel grappig gezicht om haar door het huis te zien sprinten achter de vliegen aan. Ik ben ontzettend blij met dit hele leuke katje en ze gaat nog lang niet weg bij mij! Ik zou haar niet meer kunnen missen. Groetjes Sanne en een pootje van Mona  |
|
Woensdag 4 augustus 2010 |
|
Vrijdag 30 juli |
|
Donderdag 29 juli 2010 Beste medewerkers van het Asiel, Zoals beloofd zouden wij jullie nog even op de hoogte houden over hoe het ging met Tigo en Gino. Nadat ze 3 dagen bij ons waren hebben ze 1 keer hele erge ruzie gehad. We hebben jullie toen gebeld en op jullie advies een gedragstherapeut er bij gehad. Deze heeft wat tips gegeven en het gaat een stuk beter. Ze waren wat jaloers op elkaar omdat ze ineens veel aandacht krijgen. Verder gaat alles alleen maar heel erg goed. Het zijn geweldige lieve en mooie honden. Heel lief voor de buurkinderen en met de katten in het ook geen probleem. Ze luisteren geweldig goed! Het is een super goede keuze geweest om deze 2 honden bij jullie op te halen. Ze leven helemaal op en elke dag beginnen ze meer te spelen en worden ze vrolijker. Vooral Tigo lijkt we een jonge hond, happen naar de blaadjes die van de boom vallen, achter een balletje aan rennen en lekker zwemmen. Gino is wat rustiger en is tevreden als hij lekker in het zonnetje kan liggen. Met Tigo zijn plekken gaat het een stuk beter. alles is mooi dicht en er begint nu weer vacht op te groeien. We voeren speciaal voer en doen daar nog extra schapenver door heen zodat de vacht zichtbaar witter aan het worden is. We zullen wat foto's mee sturen. Heel erg bedankt, Hartelijke groeten, Frank en Louise 
 |
|
Donderdag 22 juli 2010 Hoi daar! Ruim een maand geleden heb ik Pollo bij jullie opgehaald. Wij hebben zijn naam wel veranderd, hij heet nu Trigger..een stoere naam vonden wij. Inmiddels zijn we er wel achter gekomen dat Trigger helemaal niet zo stoer is, eerder lui! Het gaat heel goed, Trigger ligt het liefst de hele dag bij je op schoot of languit in de zon, af en toe heeft hij een wilde bui en vliegt zijn speelmuis de hele kamer door, uiteindelijk kunnen wij die dan weer vanonder de kast/bank/stoel halen. Zoals je op de foto's ziet ligt hij erg graag op z'n rug, soms valt hij zo in slaap tot ie omver rolt :) Sinds kort mag Trigger ook naar buiten, maar het is niet echt een buiten kat, tenzij wij buiten zijn. Hij is gewoon het liefst bij ons maar als we niet thuis zijn ligt hij braaf in zijn mandje. Het gaat dus hardstikke goed met Trigger en we zijn heel blij met zijn gezelschap. Ondanks dat hij al 7 jaar is heeft hij nog een prachtig leven voor de boeg en we zijn blij dat we hem dat kunnen geven. Groetjes Giel-Jan & Lisette Pootje van Trigger! 
  |
|
Maandag 12 juli 2010 Hoi oude vrienden, Ik ben heel erg tevreden met mijn nieuwe baasje en volgens mij is hij dat ook met mij. Hij heeft zelfs een website voor mij gemaakt waarop je kan zien en lezen wat ik allemaal al gedaan heb. Komen jullie ook snel even een kijkje nemen op http://hugo.scherven.nl Groetjes, Hugo en Theo |
|
Dinsdag 8 juni 2010 Felix / Koos Vorig jaar oktober hebben bij Koos nu Felix bij jullie gehaald,in het begin was het een erg zielig katertje,onze andere 2 poezen moesten ook erg wennen aan hem,nu zijn ze onafscheidelijk. Felix is een drukke,gezellige,aanhankelijke kater van nu 14 maanden en is erg blij hier. Speelt graag met onze Snowy en speelt graag buiten,hij ligt graag bij ons maar ook graag alleen. Sinds kort een aquarium erbij en ook dat vind ie erg interessant. Felix laat z'n eigen makkelijk optillen door onze kinderen en vind niks erg. Hij is dus van een zielig katje veranderd in een vrolijke grote kater. Hierbij wat foto's wij zijn erg blij met Felix en kunnen hem niet meer missen Groetjes Els, Jeoffrey, Caitlin en Megan 
 
 |
|
Maandag 31 mei 2010 Hoi allemaal !!! Even wat laten horen over Bone hij zit nu hier zo'n 7 weken en jee wat een leuke hond!!! hij blaft niet dus ik heb mijn deurbel weer aan moeten zetten na 10 jaar, vreet als een dijker en wordt heel langzaam ietsjes dikker, is wel wat dommig vergeleken met mijn vorige hond,maar zo grappig! en hij gaat goed om met elke hond. hij accepteert als de ander niet wil spelen. en elke dag zeker 2x per dag lekker los en spelen en vooral keihard rennen. helemaal gek op alle takken en z'n balletje. dan vergeet ie ook elke hond om m heen. en t strand gaan we regelmatig naartoe vind ie natuurlijk ook geweldig. zwemmen ook hartstikke leuk!!! nu terwijl ik dit typ, zitten we met z'n drieën op de bank. baasje, Bone en ik. en eigenlijk kon ie gelijk al los. hij loopt niet weg,luistert heel goed, alleen als een kat gaat rennen rent ie er achteraan. met mijn 3 katten gaat t geweldig! gelijk liepen ze rond m heen. en hij loopt lekker los op de wei. paard heeft maar 1 oog dus die schrikt wel eens van Bone maar de schaapjes willen best met m spelen. heel grappig als je dat ziet. mijn konijnen vind ie maar raar en geen idee wat ie daar nou mee doet en wat de rol is in onze roedel. sinds kort zitten we met Bone op de cursus, eigenlijk kan ie alles al, maar om een betere band op te bouwen onder ons en de goede commando's te gebruiken vonden we dat een goed plan. en hij doet geweldig mee met de rest die daar puppycursus gedaan hebben. hij is echt dol op ons en t is een heerlijk gezicht om m zo blij te zien rennen. gelukkig komt ie steeds terug om te kijken waar wij nou blijven en dat ie daarom is. maar owee als we niet gaan rennen als ik bij t paard ben geweest (is vlak bij een perfect uitlaat gebied) dan is ie echt teleurgesteld. dus ja hij is met weinig helemaal happy te krijgen. als ie maar lekker kan rennen en spelen!!! het springen is zo goed als afgeleerd gelukkig en t plassen van enthousiasme is ook overals je m even negeert. het is en blijft gewoon nog een pup van bijna 2 jaar! lachen hoor. hebben wat foto's van Bone erbij gedaan. Voor meer foto's en filmpjes van Bone kun je terecht op http://www.lennywelbers.nl/bone/index.htm Op die website zullen we zoveel mogelijk foto's en filmpjes plaatsen van onze mooie en leuke herder Bone. wat een geluk voor ons dat ie er nog zat. kan niet echt hele vervelende minpunten bij m vinden. het klikte meteen en hij begreep gelijk dat ie bij ons kwam wonen. alleen beetje moeilijk te snappen dat baasje en vrouwtje niet samen in 1 huis wonen. en hij kan zowaar paar uur alleen thuis blijven!!!!! wat een heerlijkheid!!! en hij is zoooooo lief!!! krijgt geen genoeg van knuffelen. Groetjes en veel liefs en knuffels van Bone, baasje Lenny en mamma Tamara. 
 |
|
Zondag 28 maart 2010 Hallo! Op 13 januari hebben wij Djaira bij jullie uit het asiel opgehaald. We willen graag even vertellen hoe het nu met haar gaat. Vanaf dag 1 voelde ze zich al helemaal thuis bij ons. Ze is hartstikke lief en is een enorme knuffelhond, ze komt dan ook steeds om knuffels vragen. Dan lig je in de bank en voel je ineens een lik over je gezicht. Ze wil ook graag met alles spelen wat beweegt, iedere hond die ze voorbij ziet lopen beschouwt ze als een speelkameraadje. Dagelijks wandelen we veel met haar, thuis is ze dan ook een rustige hond. Over het algemeen luistert ze goed, soms komt echter de husky-kant in haar naar boven en dan gaat ze haar neus achterna. Gelukkig komt ze dan na een keer of 20 roepen wel weer braaf aangesneld alsof er niets aan de hand was. We zijn erg blij dat we voor deze hond gekozen hebben. Groetjes, Raïsa en Dennis 
 |
|
Hallo, In november 2008 hebben wij Ko in dierenasiel terneuzen opgehaald. Ko doet het erg goed, geniet van het buiten zijn, maar niet te lang, dan wil hij graag naar binnen. Ook ligt Ko graag op de bank of bij de jongens op bed. Ko blijft altijd wat op z'n hoede maar is al een stuk aanhankelijker dan in het begin (wat wil je als je zomaar wordt achtergelaten bij een verhuizing). Wij zijn erg blij met Ko, Groetjes fam. Hamel 
 |
|
Dinsdag 2 februari 2010 Hallo, In augustus 2009 hebben wij Jackson bij jullie opgehaald,wat was dat moeilijk zoveel lieve katten ,we gingen niet voor het uiterlijk van een kat maar wilden geen zwarte,maar Jackson dacht hier anders over hij koos ons en hij is dus pikzwart,met wat witte streepjes op zijn rug we noemen hem nu Bliksem. En wat is hij lief,een beetje ondeugend en soms wat schrikachtig al gaat dat steeds beter. Bliksem ziet er stoer uit maar heeft een klein hartje,hij loopt graag buiten,maar gaat nooit lang of ver weg,liefst slaapt hij dicht bij ons ,maar op de bank bij je zitten doet hij niet,hij speelt met alles wat per ongeluk op de grond ligt,en als je tegen hem, praat klets hij lekker terug. Je kan merken dat hij het niet makkelijk gehad heeft,maar hij is bij ons op zijn plek en we zijn heel blij met hem. Gr Wilma, Sander en Bliksem |
|
Zondag 10 januari 2010 Hallo allemaal. Het is nu al bijna 10 en 8 jaar geleden dat wij Thomas en Minou opgehaald hebben in het asiel. We hadden al een poes en zochten er nog een lieve poes bij. Toen we bij jullie in de kattenkamers kwamen zagen we zoveel leuke.lieve en verlegen poezen dat we niet wisten wie we moesten kiezen. Uiteindelijk vroegen we of er een poes was die al heel lang nabij jullie was en die maar niet geplaatst werd. Dat bleek dus een grote,dikke rood-witte kater te zijn. We vonden hem direct prachtig en vertederend en hebben dus Thomas mee naar huis genomen. Hij had een weekje nodig om te wennen (hij was als zwerver binnengebracht en was wat afstandelijk) maar het ging steeds beter. Hij is een lieverd die dol is op eten en lekker luieren. Twee jaar later wilden we nog graag een poesje om onze dierentuin compleet te maken. Jullie hadden een kleine,tengere schildpadpoes die met kittens en al was binnengebracht. De kittens waren inmiddels geplaatst maar de moeder was er nog. We waren gelijk verkocht toen we haar schattige kopje zagen dus de keus was snel gemaakt. Ook zij had een weekje nodig om te wennen (ze zat bijna de hele week onder bed) maar daarna was ze snel gewend. Ze is een echte kroelpoes en zit het liefst op je schoot. Op de foto zie je Thomas en Minou luierend op het zonnescherm. Daar liggen ze 's-zomers heel graag te zonnen. We zijn nog steeds heel blij met onze rakkers en willen graag tegen iedereen zeggen: Geef een asieldier een kans , ze zijn het waard en belonen je iedere dag met liefde. Hartelijke groeten, Ineke  |
|
Vrijdag 18 december 2009 Hallo medewerkers van het asiel! Wij hebben vorig jaar Spoekie gehaald, 7 januari 2009 hadden wij ook gemaild en er stond in dat hij een broertje had gekregen, Noekie. Ze zijn nu allebei net 1 jaar en ze maken het goed, wel wat ondeugend, vooral nu weer omdat de kerstboom er staat, maar het blijven lieve schatten. Hier nog een paar foto's van de 'kids' Groetjes Angelique, Thierry en een pootje van Spoekie en Noekie 
 
 
 |
|
Dinsdag 15 december 2009 Hallo allemaal! Het is al bijna 3 jaar geleden dat wij Boomer hebben opgehaald. De Cavelier King Charles Spaniel. Het gaat goed met Boomer!! Het was mijn 1e hondje dus alles was even wennen. Ook hebben we veel geduld moeten hebben met onze "bol oog kikker". Boomer had veel last van verlatingsangst, maagdarmproblemen en een slecht hartje. Nadat hij bij ons is komen wonen kreeg Boomer last van "buikkramp", Na veel onderzoek is het waarschijnlijk een voedsel intolerantie. Na veel pillen etc. was ik het beu en zei we gaan z'n voeding omgooien. Zo gezegd zo gedaan. Boomer zit nu 1,5 jaar op vers vlees en zijn buikproblemen zijn OVER!! De verlatingsangst en hartje zijn altijd aanwezig en zullen niet overgaan al is het verlaten al VEEL minder eng!! Want ze KOMT terug!!! Verder heeft hij het enorm naar zijn zin en heeft hij zelfs een BROERTJE gekregen. Guus de Mopshond!! Dus Boomer is zeker een Succes verhaal! Ik ben gek op hem en we hopen nog lang van hem te mogen genieten!! Fijne dagen! Groetjes Karlijn Buijze en een Lebber van Boomer & Guus!! 
 |
|
Maandag 9 november 2009 Geachte, Hier een mooi bericht over de hond Shumi die ik 2 jaar geleden heb gehaald bij jullie uit het asiel. Shumi was niet zo,n lieverdje in het asiel hij was een hond die volgens mij veel heeft meegemaakt. Nou ik kan jullie vertellen het gaat super met hem zal hem niet meer willen missen. Zo braaf en hij luister heel goed. Een nadeel, hij kan niet in een hondenwei met andere honden maar voor de rest is het een knuffel. Groetjes Peter 
 |
|
Zondag 8 november 2009
Hallo iedereen! Het is nu alweer een maandje later, maar Jekyl en Micky maken het heel erg goed! Ze hebben het goed naar hun zin bij ons. Jekyl is echt al heel veel gegroeid, Micky blijft nog een kleine dondersteen. Jekyl is sinds kort al lekker aan het rondwandelen op ons balkon en in de tuin, maar niet te lang natuurlijk want anders mist Micky hem weer. Je kan merken dat ze echt niet zonder elkaar kunnen, dan miauwen ze alles bij elkaar en zodra ze elkaar weer zien springen en vliegen ze weer door de kamer. Het zijn echte maatjes, samen spelen en samen slapen. Hier een paar foto's van onze ''kindjes''! Groetjes Cathy en Robbert 
 |
|
Vrijdag 23 Oktober 2009 |
|
Vrijdag 16 oktober 2009 |
|
Maandag 5 oktober 2009 |
|
Vrijdag 25 september 2009 |
|
Zaterdag 6 juni 2009 Op zoek naar een 3de teckel kwam ik via Google op jullie asiel waar teckel BENZY ter adoptie stond, geschokt door de foto's wat hem is aangedaan (uitgemergeld door verwaarlozing,in beslag name door LID)maar verliefd op zijn koppie ben ik toch de ruim 200 km gaan rijden om hem een half uurtje uit te laten. Enkele dagen later 6 juni opgehaald. Hij moest even wennen,hij was best verlegen,maar het is zo'n lekker stel nu bij elkaar, hij is ontzettend lief en grappig en speels en waaks en maakt ons iedere dag aan het lachen en heel belangrijk, hij is heel lief voor mijn dochtertje, vind de paarden/boerderijleven prachtig. Het aankomen ging goed,hij is wel geobserdeerd door eten nog steeds en eet regelmatig nog iets wat eigenlijk niet eetbaar is. Hij ziet er nu super uit, maar hij blijft een nakijkertje als ik de honden uitlaat met zijn ''aparte'' bouw en gecoupeerde staart. Foto 003 was bij de eerste kennismaking, de wandeling. Foto 021 op de boerderij. Foto 024 de honden in de zon Foto 006 tijdens wandelingetje. 
 Groetjes van Denise en Benzy te Maassluis |
|
Zaterdag 6 juni 2009 |
|
Woensdag 22 April 2009 |
|
Woensdag 1 April 2009 |
|
Dinsdag 17 Maart 2009 |
|
Donderdag 19 Februari 2009 |
|
Woensdag 14 januari 2009 |
|
Dinsdag 13 januari 2009
|
|
Donderdag 8 januari 2009 |
|
Woensdag 7 Januari 2009 |
|
Maandag 5 januari 2009 |
|
Vrijdag 12 december 2008 |
|
Donderdag 4 december 2008 |
|
Woensdag 26 november 2008 |
|
Dinsdag 25 november 2008 |
|
Sunday, April 13,
2008 |
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Buzz.
Knibbel.
Rocco.
Bram is een zeer lieve en rustige kat. Bram 
nu
de krab paal nog vinden en de kattenbak delen met Knibbie. Groeten
namens mijn nieuwe baasjes. Lia en Wim.
Hij
houdt van lekker slapen.
En van
lekker knuffelen.
En nog
meer slapen.
Soms
verkleedt hij zich.
En nog meer
slapen.
Z'n
maatje Binq een treetje lager.
Samen
met Binq slapen.
De dag
dat we hem zijn gaan halen in het asiel, verstopte hij zich in de
kattenbak.
Knuffelen
met het vrouwtje
Knuffelen
met (baby) Binq.
Dotje
nu. 
Lisje nu.
Lisje
en Dotje toen.
Pepper
toen.
Pepper nu.
Pepper nu.
Pepper
en Rowan op het kussentje.
Rowan.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)