Gelukkig vinden veel van onze asieldieren weer een goed tehuis. Als u bij ons een hond of kat heeft geadopteerd willen wij en natuurlijk ook andere mensen graag zien hoe het met de dieren verder
gaat. Verhalen, foto's en filmpjes zijn dus welkom en worden dan op onze internetpagina geplaatst. U kunt ze naar ons toe sturen door op onderstaande
link te klikken.
Donderdag 22 juli 2010
Hoi daar!
Ruim een maand geleden heb ik Pollo bij jullie opgehaald. Wij hebben zijn naam
wel veranderd, hij heet nu Trigger..een stoere naam vonden wij. Inmiddels zijn
we er wel achter gekomen dat Trigger helemaal niet zo stoer is, eerder lui! Het
gaat heel goed, Trigger ligt het liefst de hele dag bij je op schoot of languit
in de zon, af en toe heeft hij een wilde bui en vliegt zijn speelmuis de hele
kamer door, uiteindelijk kunnen wij die dan weer vanonder de kast/bank/stoel
halen. Zoals je op de foto's ziet ligt hij erg graag op z'n rug, soms valt hij
zo in slaap tot ie omver rolt :) Sinds kort mag Trigger ook naar buiten, maar
het is niet echt een buiten kat, tenzij wij buiten zijn. Hij is gewoon het
liefst bij ons maar als we niet thuis zijn ligt hij braaf in zijn mandje. Het
gaat dus hardstikke goed met Trigger en we zijn heel blij met zijn gezelschap.
Ondanks dat hij al 7 jaar is heeft hij nog een prachtig leven voor de boeg en we
zijn blij dat we hem dat kunnen geven.
Groetjes Giel-Jan & Lisette Pootje van Trigger!


|
Maandag 12 juli 2010
Hoi oude vrienden,
Ik ben heel erg tevreden met mijn nieuwe baasje en volgens mij is hij
dat ook met mij. Hij heeft zelfs een website voor mij gemaakt waarop je
kan zien en lezen wat ik allemaal al gedaan heb. Komen jullie ook snel
even een kijkje nemen op
http://hugo.scherven.nl
Groetjes,
Hugo en Theo
|
Zaterdag 19 juni 2010
Hallo,
Op 23 oktober 2008 heb ik Quinty, een mooi Shiba-Inu
teefje van 2 jaar bij jullie gehaald. Vanaf de eerste dag was ze m'n beste
vriendje, stond ze te dansen boven aan de trap met een knuffeltje in d'r bek als
ik thuis kwam. Ik heb ontzettend van haar genoten, wat een geweldig hondje was
het. In het begin was ze erg bang buiten, toen ik verhuisde naar Rotterdam, maar
dat ging al snel over toen ze ontdekte dat je hier ook lekker kon wandelen ;)
Tot mijn grote verdriet is ze op 17 juni 2010, toen ik niet thuis was ontsnapt
en nadat ze uren naar mij had gezocht is ze aangereden een heeft het niet
overleefd. Ik mis haar ontzettend en hoop dat ik ooit weer zo'n geweldige Shiba-Inu
kan vinden als Quinty. Ik ben dankbaar voor de tijd die ik met haar mocht
hebben.
Groetjes Anouschka Oppeneer

|
Dinsdag 8 juni 2010
Felix / Koos
Vorig jaar oktober hebben bij Koos nu Felix bij jullie gehaald,in het begin was
het een erg zielig katertje,onze andere 2 poezen moesten ook erg wennen aan
hem,nu zijn ze onafscheidelijk. Felix is een drukke,gezellige,aanhankelijke
kater van nu 14 maanden en is erg blij hier. Speelt graag met onze Snowy en
speelt graag buiten,hij ligt graag bij ons maar ook graag alleen. Sinds kort een
aquarium erbij en ook dat vind ie erg interessant. Felix laat z'n
eigen makkelijk optillen door onze kinderen en vind niks erg. Hij is dus van een
zielig katje veranderd in een vrolijke grote kater. Hierbij wat foto's wij zijn
erg blij met Felix en kunnen hem niet meer missen
Groetjes Els, Jeoffrey, Caitlin en Megan


|
Maandag 31 mei 2010
Hoi allemaal !!!
Even wat laten horen over Bone hij zit nu hier zo'n 7 weken en jee wat een
leuke hond!!! hij blaft niet dus ik heb mijn deurbel weer aan moeten zetten na 10
jaar, vreet als een dijker en wordt heel langzaam ietsjes dikker, is wel wat
dommig vergeleken met mijn vorige hond,maar zo grappig! en hij gaat goed
om met elke hond. hij accepteert als de ander niet wil spelen. en elke dag zeker
2x per dag lekker los en spelen en vooral keihard rennen. helemaal gek op alle
takken en z'n balletje. dan vergeet ie ook elke hond om m heen. en t strand gaan
we regelmatig naartoe vind ie natuurlijk ook geweldig. zwemmen ook hartstikke
leuk!!! nu terwijl ik dit typ, zitten we met z'n drieën op de bank. baasje, Bone
en ik. en eigenlijk kon ie gelijk al los. hij loopt niet weg,luistert heel
goed, alleen als een kat gaat rennen rent ie er achteraan. met mijn 3 katten
gaat t geweldig! gelijk liepen ze rond m heen. en hij loopt lekker los op de
wei. paard heeft maar 1 oog dus die schrikt wel eens van Bone maar de schaapjes
willen best met m spelen. heel grappig als je dat ziet. mijn konijnen vind ie
maar raar en geen idee wat ie daar nou mee doet en wat de rol is in onze roedel.
sinds kort zitten we met Bone op de cursus, eigenlijk kan ie alles al, maar om
een betere band op te bouwen onder ons en de goede commando's te gebruiken vonden
we dat een goed plan. en hij doet geweldig mee met de rest die daar puppycursus
gedaan hebben. hij is echt dol op ons en t is een heerlijk gezicht om m zo blij
te zien rennen. gelukkig komt ie steeds terug om te kijken waar wij nou blijven
en dat ie daarom is. maar owee als we niet gaan rennen als ik bij t paard ben
geweest (is vlak bij een perfect uitlaat gebied) dan is ie echt teleurgesteld.
dus ja hij is met weinig helemaal happy te krijgen. als ie maar lekker kan
rennen en spelen!!! het springen is zo goed als afgeleerd gelukkig en t plassen
van enthousiasme is ook overals je m even negeert. het is en blijft gewoon nog
een pup van bijna 2 jaar! lachen hoor. hebben wat foto's van Bone erbij gedaan.
Voor meer foto's en filmpjes van Bone kun je terecht op
http://www.lennywelbers.nl/bone/index.htm Op die website zullen we zoveel
mogelijk foto's en filmpjes plaatsen van onze mooie en leuke herder Bone. wat
een geluk voor ons dat ie er nog zat. kan niet echt hele vervelende minpunten
bij m vinden. het klikte meteen en hij begreep gelijk dat ie bij ons kwam wonen.
alleen beetje moeilijk te snappen dat baasje en vrouwtje niet samen in 1 huis
wonen. en hij kan zowaar paar uur alleen thuis blijven!!!!! wat een
heerlijkheid!!! en hij is zoooooo lief!!! krijgt geen genoeg van knuffelen.
Groetjes en veel liefs en knuffels van Bone, baasje Lenny en mamma Tamara.
 |
Zondag 28 maart 2010
Hallo!
Op 13 januari hebben wij Djaira bij jullie uit het asiel opgehaald. We willen
graag even vertellen hoe het nu met haar gaat. Vanaf dag 1 voelde ze zich al
helemaal thuis bij ons. Ze is hartstikke lief en is een enorme knuffelhond, ze
komt dan ook steeds om knuffels vragen. Dan lig je in de bank en voel je ineens
een lik over je gezicht. Ze wil ook graag met alles spelen wat beweegt, iedere
hond die ze voorbij ziet lopen beschouwt ze als een speelkameraadje. Dagelijks
wandelen we veel met haar, thuis is ze dan ook een rustige hond. Over het
algemeen luistert ze goed, soms komt echter de husky-kant in haar naar boven en
dan gaat ze haar neus achterna. Gelukkig komt ze dan na een keer of 20 roepen
wel weer braaf aangesneld alsof er niets aan de hand was. We zijn erg blij dat
we voor deze hond gekozen hebben.
Groetjes, Raïsa en Dennis

|
Hallo,
In november 2008 hebben wij Ko in dierenasiel terneuzen opgehaald. Ko doet het
erg goed, geniet van het buiten zijn, maar niet te lang, dan wil hij graag naar
binnen. Ook ligt Ko graag op de bank of bij de jongens op bed. Ko blijft altijd
wat op z'n hoede maar is al een stuk aanhankelijker dan in het begin (wat wil je
als je zomaar wordt achtergelaten bij een verhuizing). Wij zijn erg blij met Ko,
Groetjes fam. Hamel

|
Dinsdag 2 februari 2010
Hallo,
In augustus 2009 hebben wij Jackson bij jullie opgehaald,wat was dat moeilijk
zoveel lieve katten ,we gingen niet voor het uiterlijk van een kat maar wilden
geen zwarte,maar Jackson dacht hier anders over hij koos ons en hij is dus
pikzwart,met wat witte streepjes op zijn rug we noemen hem nu Bliksem. En wat is
hij lief,een beetje ondeugend en soms wat schrikachtig al gaat dat steeds beter.
Bliksem ziet er stoer uit maar heeft een klein hartje,hij loopt graag
buiten,maar gaat nooit lang of ver weg,liefst slaapt hij dicht bij ons ,maar op
de bank bij je zitten doet hij niet,hij speelt met alles wat per ongeluk op de
grond ligt,en als je tegen hem, praat klets hij lekker terug. Je kan merken dat
hij het niet makkelijk gehad heeft,maar hij is bij ons op zijn plek en we zijn
heel blij met hem.
Gr Wilma, Sander en Bliksem
|
Zondag 10 januari 2010
Hallo allemaal. Het is nu al bijna 10 en 8 jaar geleden dat wij Thomas en
Minou opgehaald hebben in het asiel. We hadden al een poes en zochten er nog
een lieve poes bij. Toen we bij jullie in de kattenkamers kwamen zagen we zoveel
leuke.lieve en verlegen poezen dat we niet wisten wie we moesten kiezen.
Uiteindelijk vroegen we of er een poes was die al heel lang nabij jullie was en
die maar niet geplaatst werd. Dat bleek dus een grote,dikke rood-witte kater te
zijn. We vonden hem direct prachtig en vertederend en hebben dus Thomas mee naar
huis genomen. Hij had een weekje nodig om te wennen (hij was als zwerver
binnengebracht en was wat afstandelijk) maar het ging steeds beter. Hij is een
lieverd die dol is op eten en lekker luieren. Twee jaar later wilden we nog
graag een poesje om onze dierentuin compleet te maken. Jullie hadden een
kleine,tengere schildpadpoes die met kittens en al was binnengebracht. De
kittens waren inmiddels geplaatst maar de moeder was er nog. We waren gelijk
verkocht toen we haar schattige kopje zagen dus de keus was snel gemaakt. Ook
zij had een weekje nodig om te wennen (ze zat bijna de hele week onder bed) maar
daarna was ze snel gewend. Ze is een echte kroelpoes en zit het liefst op je
schoot. Op de foto zie je Thomas en Minou luierend op het zonnescherm. Daar
liggen ze 's-zomers heel graag te zonnen. We zijn nog steeds heel blij met
onze rakkers en willen graag tegen iedereen zeggen: Geef een asieldier een
kans , ze zijn het waard en belonen je iedere dag met liefde. Hartelijke
groeten, Ineke

|
Vrijdag 18 december 2009
Hallo medewerkers van het asiel! Wij hebben vorig jaar Spoekie
gehaald, 7 januari 2009 hadden wij ook gemaild en er stond in dat hij een
broertje had gekregen, Noekie. Ze zijn nu allebei net 1 jaar en ze maken het
goed, wel wat ondeugend, vooral nu weer omdat de kerstboom er staat, maar het
blijven lieve schatten. Hier nog een paar foto's van de 'kids' Groetjes
Angelique, Thierry en een pootje van Spoekie en Noekie


|
Dinsdag 15 december 2009
Hallo allemaal! Het is al bijna 3 jaar geleden dat wij Boomer hebben opgehaald.
De Cavelier King Charles Spaniel. Het gaat goed met Boomer!! Het was mijn 1e
hondje dus alles was even wennen. Ook hebben we veel geduld moeten hebben met
onze "bol oog kikker". Boomer had veel last van verlatingsangst,
maagdarmproblemen en een slecht hartje. Nadat hij bij ons is komen wonen kreeg
Boomer last van "buikkramp", Na veel onderzoek is het waarschijnlijk een voedsel
intolerantie. Na veel pillen etc. was ik het beu en zei we gaan z'n voeding
omgooien. Zo gezegd zo gedaan.
Boomer zit nu 1,5
jaar op vers vlees en zijn buikproblemen zijn OVER!! De verlatingsangst en
hartje zijn altijd aanwezig en zullen niet overgaan al is het verlaten al VEEL
minder eng!! Want ze KOMT terug!!! Verder heeft hij het enorm naar zijn zin en
heeft hij zelfs een BROERTJE gekregen. Guus de Mopshond!! Dus Boomer is zeker
een Succes verhaal! Ik ben gek op hem en we hopen nog lang van hem te mogen
genieten!! Fijne dagen! Groetjes Karlijn Buijze en een Lebber van Boomer &
Guus!!

|
Maandag 9 november 2009
Geachte,
Hier een mooi bericht over de hond Shumi die ik 2 jaar geleden heb gehaald bij
jullie uit het asiel. Shumi was niet zo,n lieverdje in het asiel hij was een
hond die volgens mij veel heeft meegemaakt. Nou ik kan jullie vertellen het gaat
super met hem zal hem niet meer willen missen. Zo braaf en hij luister heel
goed. Een nadeel, hij kan niet in een hondenwei met andere honden maar voor de
rest is het een knuffel.
Groetjes Peter

|
Zondag 8 november 2009
Hallo iedereen!
Het is nu alweer een maandje later, maar Jekyl en Micky maken het heel erg goed!
Ze hebben het goed naar hun zin bij ons. Jekyl is echt al heel veel gegroeid,
Micky blijft nog een kleine dondersteen. Jekyl is sinds kort al lekker aan het
rondwandelen op ons balkon en in de tuin, maar niet te lang natuurlijk want
anders mist Micky hem weer. Je kan merken dat ze echt niet zonder elkaar kunnen,
dan miauwen ze alles bij elkaar en zodra ze elkaar weer zien springen en vliegen
ze weer door de kamer. Het zijn echte maatjes, samen spelen en samen slapen.
Hier een paar foto's van onze ''kindjes''! Groetjes Cathy en Robbert

|
|
Vrijdag 23 Oktober 2009
Hallo vrijwilligers van het asiel in Terneuzen,
Afgelopen zaterdag hebben we bij jullie (F)ritsie opgehaald. De eerste dagen was hij nog wat onwennig maar zoals het er nu uit ziet ontdooid hij iedere dag een beetje. Je kan al wel zien
dat hij toch wel netjes opgevoed is, hij is rustig in huis en maakt niets kapot. Hij houd van aanhalen en lekker op de bank slapen. Verder is hij al goede maatjes met onze dochter, en
gaat steevast mee als ze op haar kamer huiswerk moet maken of naar bed gaat. ’s Nacht slaapt hij in de bijkeuken, van wegen het alarm, we hebben hem ondanks dat hij een mandje met een dekentje
heeft al een aantal ochtenden in de gootsteen gevonden. Dat vinden we best zielig en hopen maar dat hij snel in zijn mandje gaat liggen slapen.

Groetjes Carmelina den Boer. En een paatje van Fritsie
|
|
Vrijdag 16 oktober 2009
Hoi hoi!!! Hierbij foto's van Sacha, inmiddels 2 jaar en 3 maanden bij ons!!

Het gaat heel goed, hier is ze geknipt, dat doen we zelf. Ze steelt overal de show, op vakantie op de camping in Frankrijk ook, en als mijn ouders in Nederland op de camping staan gaat ze mee als we er een dagje naar toe gaan, dan vindt ze de aandacht heerlijk! Vooral als je dan je liefste koppie opzet, dan krijg je altijd wel een koekje of zo. Als iemand dan naar toilet gaat op camping dan volgt ze diegene met haar ogen tot diegene weer terug is, want je moet wel de roedel bewaken. Inmiddels hebben we ook 2 katten uit
opvang en cavia uit knaagdierenopvang, Ze vindt het allemaal even gezellig.
Wel eerst wat jaloers op cavia als ik in zijn hok wat lekkers doe. Als ik
tegen de katten zeg (als ik vrij ben) wanneer ik 's morgens koffie drink
gaan we (katten) snoepjes eten dan is sas er als de kippen bij omdat ze dan
weet dat ze ook wat krijgt! Alleen al de geur van koffie! Ze was van een
schuw dier helemaal omgeturnd tot een uiterst sociale hond. Nog wel haar
eigen wil, maar als er visite komt begroet ze die als eerste en als ze dan
gaan zitten komt sas er niet meer tussen staan zo van 'vrouwtje is van mij'.
Wij denken soms weleens, als we nog de foto's in gedachten hebben van het
begin, zo ongelukkig als ze eruit zag, moet je haar nu meemaken! Het is zo
leuk, ik draai alleen nachtdiensten en als ik dan s' morgens thuiskom dan
begroet ze je zo hartelijk. Ze is ECHT een lieve gezinshond geworden, soms
denk ik, die vrouw uit België zou haar eens moeten zien! Hoe is het bij
jullie, en in de opvang? Bestaat de Golden Retriever club nog wel?
Groetjes, tot mails, Margreet Bootsma uit ALKMAAR
|
|
Maandag 5 oktober 2009
April 2009
Op zoek naar een kat, zagen wij op de website van het dierenasiel
Terneuzen een leuke kater. Wij op een middag vol goede moed op pad om het
bewuste beestje een bezoek te brengen. Helaas was de klik er niet, hoewel
het een enig dier was om te zien. Ook met de andere, allemaal lieve katten,
was er geen goed gevoel tussen beide partijen. We wilden al vertrekken, toen
mijn blik viel op een zwart beestje welke weggedoken zat in een kattenbak.
"En die daar?" vroeg ik de medewerkster. Het bleek Boris te zijn, een
zwart-wit katertje. De medewerkster tilde hem uit de bak en het beestje
kroop angstig achter een krabpaal. Heel voorzichtig konden wij hem aanhalen
en ik was meteen verkocht. Ook mijn andere huisgenoten vonden hem leuk. We
besloten er nog even rustig over te praten, zonder de aanblik van het lieve
beestje. Diezelfde middag hebben we hem opgehaald. Aanvankelijk bleek het
een heel erg angstig dier te zijn. Als er iemand op stond van de bank of op
de trap liep, dook hij ineen. Stapje voor stapje wonnen wij echter zijn
vertrouwen en zijn we dikke maatjes. Een schootkat is het niet, maar hij
vindt het heerlijk om 's avonds mee naar bed te gaan, om op zijn vaste
plekje aan het voeteneind te gaan liggen. Rond bedtijd staat hij al onder
aan de trap, vragend: "gaan we nou nog naar boven?" Verder is hij graag
buiten, genietend van alles wat hij ziet en ons grondstuk verdedigend voor
alle andere katten uit de buurt.


Eenmaal besmet met het kattenvirus is er geen houden meer aan. Mijn partner
is vrijwilliger geworden in het asiel en komt derhalve regelmatig met
verhalen thuis over lieve, leuke en ondeugende katten. Het vervolg laat zich
gemakkelijk raden, er is nog een katje bij ons in huis gekomen. Hungry, die
wij hebben omgedoopt in Kruimel. Een ondeugend poesje, die vol met streken
zit.


Tafels en aanrecht zijn verboden terrein, maar als zij de kans ziet... Ze
heeft het zelfs al gepresteerd om in de boekenkast te springen, ook verboden
terrein. Helaas was Boris aanvankelijk niet zo gecharmeerd van haar. Beetje
jaloers en niet gediend van haar speelsheid. Inmiddels accepteert hij haar
dan toch, en soms lijken het zelfs vrienden.

Het is enig om te zien hoe verschillend de karakters van Boris en Kruimel
zijn. We zijn er allemaal erg blij mee en een derde kat sluiten we niet uit.
Groetjes van Tiny, Cor, Thijs, en een poot van Boris en Kruimel.
|
|
Vrijdag 25 september 2009
Beste asielmedewerkers
Op Hemelvaartsdag hebben wij bij jullie teckel Jamie opgehaald Ik wilde jullie
even een berichtje geven van hem. Met Jamie gaat alles prima. Hij is
helemaal gewend een z'n leventje als truckteckel. Hij gaat graag mee met z'n
baasje in de vrachtwagen Het liefst zit hij op de stoel en houd alles in de
gaten. Tussendoor een lekker tukje doen. Ik zal jullie wat foto's meesturen
van Jamie de Truckteckel.

Groetjes uit Utrecht van Jamie en z'n baasje en vrouwtje.
|
Zaterdag 6 juni 2009
Op zoek naar een 3de teckel kwam ik via Google op jullie asiel waar
teckel BENZY ter adoptie stond, geschokt door de foto's wat hem is aangedaan
(uitgemergeld door verwaarlozing,in beslag name door LID)maar verliefd op zijn
koppie ben ik toch de ruim 200 km gaan rijden om hem een half uurtje uit te
laten. Enkele dagen later 6 juni opgehaald. Hij moest even wennen,hij was best
verlegen,maar het is zo'n lekker stel nu bij elkaar, hij is ontzettend lief en
grappig en speels en waaks en maakt ons iedere dag aan het lachen en heel
belangrijk, hij is heel lief voor mijn dochtertje, vind de
paarden/boerderijleven prachtig. Het aankomen ging goed,hij is wel geobserdeerd
door eten nog steeds en eet regelmatig nog iets wat eigenlijk niet eetbaar is.
Hij ziet er nu super uit, maar hij blijft een nakijkertje als ik de honden
uitlaat met zijn ''aparte'' bouw en gecoupeerde staart. Foto 003 was bij de
eerste kennismaking, de wandeling. Foto 021 op de boerderij. Foto 024 de honden
in de zon Foto 006 tijdens wandelingetje.

Groetjes van Denise en Benzy te Maassluis
|
|
Zaterdag 6 juni 2009
Lieve Spike,


Je was nog maar zo kort bij ons, maar had direct ons hart gestolen. We
hebben je uit het asiel gered, toen je anderhalf was om voor de rest van je
leven voor je te zorgen. Met heel ons hart en met heel veel liefde hebben we
dit gedaan. Nu hebben we je op zo'n jonge leeftijd moeten missen vanwege een
aandoening in je verleden ontstaan.
We zullen je heel erg missen en je nooit meer vergeten.

Johan, Wilma, Ramon en Dominic / Lara en Indy
|
|
Woensdag 22 April 2009
Oeps !


Iedereen in het asiel kent haar wel, dat mooie witte katje wat je niet kon
oppakken of aaien. Met de open dag in het asiel was ze net binnen en niet
blij. Ze was al gereserveerd jammer genoeg dus bijna hadden we dit mooie
katje niet gehad. Later die dag kregen we te horen dat ze vrij was en zijn
we meteen terug gekomen om haar te halen. Ze kon pas de dinsdag opgehaald
worden omdat ze nog een chip moest hebben en een enting. Dinsdag hebben we
Oeps gehaald, ze heet nu Loeder. De eerste 1 á 2 weken heeft ze geleefd
onder het bureau. Daarna ging ze in de open staande kast. Na een maandje
liep ze rond boven en hoorde je haar rommelen. Weer een poos later kwam ze
boven aan de trap zitten. Met voer op de trap te leggen kwam ze steeds
verder na beneden. Tot daar opeens een hond stond. De andere kat was eerst
een beetje boos daarna leefde hij naast haar zonder aandacht te schenken. Ze
woont intussen een half jaar bij ons en is een jaar oud. Ze doet het goed,
ze komt op schoot liggen en voorzichtig mogen we haar oppakken onder de
voorpoten. Onder haar buik mogen we haar niet tillen maar dat is niet erg.
Als Loeder lekker op schoot liggen en ze wordt geaaid komt Dikky Dik kijken
of hij de aandacht op kan eisen. Als dit niet zo is, is meneer de directeur
op zijn tenen getrapt en gaat hij in een hoekje liggen. Soms gaat hij ook
wel eens bij iemand anders liggen. Loeder leeft nu ook een groot deel
beneden als de hond niet te veel beweegt. Soms doen we het kattenluikje even
afsluiten om te kijken of ze al verder wil. Met wat eten, waar ze alles voor
doet, komt ze weer een stukje verder. Ze vindt nieuwe dingen wel heel eng
maar gelukkig overwint haar nieuwsgierigheid. Ze komt nu al bijna bij het
kattenluikje en we hopen dat ze snel naar buiten kan met deze zomer. We zijn
heel blij met het katje ook al heeft het even geduurd voordat we doorhadden
dat zij ook bij ons woonde. Maar nu is ze een gezellig katje wat nog wel een
beetje schrikachtig is maar dat zal niet verdwijnen. Ze heeft intussen af en
toe dwaze tien minuten en vlieg ze overal naartoe. Maar hier kunnen we goed
mee leven. De hond is intussen aan haar gewend en wil met haar spelen en de
andere kat is ze niet altijd meer bang van en vliegt die af en toe is aan en
andersom. Maar dit blijft gelukkig altijd vriendelijk.
door: Samanta
|
|
Woensdag 1 April 2009
Hallo! Hier even een berichtje van ons over Valentino. Het gaat hartstikke
goed met onze rode tijger en het is een echte clown. Hij is het hier al
helemaal gewend. Als de hond achter de bank aan het spelen is dan gaat
Valentino eens op zijn gemakje op de leuning van de bank kijken wat er aan
de hand is dan kijkt hij,net met zijn koppie over de leuning, naar beneden
en dan zie je hem denken; eehm...ok....wat is die hond nu weer aan het
uitspoken. Hij is echt een soort Garfield. Hij is onlangs ook tussen de
kussens van de bank gezakt en hij bleef lekker liggen. Ook tussen de hond en
hem gaat het al heel goed. Binnenkort mag hij naar buiten, hij wil nu al af
en toe mee en glipt wel eens naar buiten, maar meneer moet nog eventjes
wachten. Groetjes Lianne, Indra, Gorkie en natuurlijk van Valentino de
huistijger!

|
|
Dinsdag 17 Maart 2009
Hallo allemaal,
Ik heb op 2 maart 2009 Robby bij jullie gehaald. Eigenlijk
ging het gelijk al vrij goed, alhoewel in de auto was hij erg bang. De
honden bench is ook zeker geen succes, hij wordt helemaal panisch hierin. 'T
is ook helemaal niet nodig want hij is hartstikke braaf alleen in de kamer,
de poezen vindt hij wel erg bijzonder, maar de poezen vinden hem wat
minder... Robby is gewoon zo aan doenlijk en lief , op het strand ging die
helemaal uit zijn dak, en elke dag gaat ie mee naar school en begint de
kinderen daar ook erg leuk te vinden. Hij is in 2 weken tijd nu ruim een
kilo aan gekomen en hij ziet er super mooi uit, glanzende vacht de kale
plekjes zijn weg, en zijn oor ook genezen! Hij is echt helemaal op zijn plek
hier, en iedereen in dit gezin is super blij met hem, en niet meer weg te
denken uit ons leven!
Groetjes Esther Bielefeld.

|
|
Donderdag 19 Februari 2009
Onze nieuwe poes Puk. Opgehaald op 19 02 2009 uit het asiel in Terneuzen.
Puk hebben we een nieuwe naam gegeven. Hij heet nu Bram.
Hij is nog op onderzoek naar onze kater Knibbel.
En onze grijze roodstaart papegaai
Rocco.
Bram heeft het plekje van zijn baasje al in zijn bezit genomen.
Bram is een zeer lieve en rustige kat. Bram
gaat al lekker op onderzoek uit, nu
de krab paal nog vinden en de kattenbak delen met Knibbie. Groeten
namens mijn nieuwe baasjes. Lia en Wim.
|
|
Woensdag 14 januari 2009
Hallo lieve mensen,
hier dan het succesverhaal van onze Dufty... April 2008 kwamen wij
in Terneuzen op een flat wonen en we wilden graag een kat. Omdat ik
net geopereerd was, ging vriendlief Fabian (zonder enige ervaring
met huisdieren) in het asiel een beestje uitzoeken. Dufty (toen 1,5
jaar oud, net gecastreerd, gechipt en ingeënt) zat heel rustig in
een hoekje in het hok met alle andere katten en toen Fabian bij hem
ging kijken, stak hij zijn pootje naar hem uit. Fabian was meteen
verkocht! De volgende dag is hij hem gaan halen en ik zat natuurlijk
in spanning te wachten thuis. De eerste paar dagen hield hij zich
vooral op onder banken en bedden en in de kattenbak (zie foto). Na
deze kennismakingsperiode bleek Dufty een enorm lieve gezellige
aanhankelijke vreetzak. Het enige probleem wat we aan de nalatige
vorige eigenaar te danken hebben is dat hij af en toe flink last van
zijn luchtwegen heeft. Hij was helaas niet ingeënt en had niesziekte
toen hij in het asiel werd opgenomen. Gelukkig is hij daar door de
goede verzorging flink opgeknapt! Omdat hij nog vrij jong was hebben
we na een paar maanden een vriendje voor hem gezocht, Binq. Die
hebben we als baby gekregen en komt niet uit het asiel (sorry!). Ze
zijn de beste maatjes en doen alles samen: eten, spelen en slapen
(de voornaamste bezigheden hier in huis).Het feit dat Dufty niet
naar buiten mag (alleen op het balkon) lijkt hem niet te deren, maar
we hebben met behulp van de informatie van het asiel op internet ook
gezocht naar een kater die bij onze woonomstandigheden en wensen
paste. Gelukkig maken ze bij het asiel een goede karakteromschrijving van alle dieren zodat je weet waar je aan toe
bent! Dus mensen: ga als je op zoek bent naar een lief huisdier
eerst eens vrijblijvend kijken in het asiel... Er zijn daar zoveel
lieve dieren die op een even lief baasje zitten te wachten! Geef ze
een kans... En wat betreft onze Dufty: die willen wij (Fabian,
Leonie en Binq) nooit meer kwijt!!!
Met hartelijke groet, Leonie Haverkamp en Fabian de Pooter.
Terneuzen.
Hij
houdt van lekker slapen.
En van
lekker knuffelen.
En nog
meer slapen.
Soms
verkleedt hij zich.
En nog meer
slapen.
Z'n
maatje Binq een treetje lager.
Samen
met Binq slapen.
De dag
dat we hem zijn gaan halen in het asiel, verstopte hij zich in de
kattenbak.
Knuffelen
met het vrouwtje
Knuffelen
met (baby) Binq.
|
|
Dinsdag 13 januari 2009
Hallo!!!
Ongeveer 2 weken geleden hebben wij Max uit het
asiel gehaald, een gecastreerde kater van ongeveer 3,5 jaar. Het is
een super lief beestje! Hij is heel aanhankelijk, gaat naar iedereen
toe, wil ook graag dan meteen op schoot, en is heel lief tegen ons
zoontje van 2. We
zijn nog even met Max naar de dokter gemoeten want hij had erg veel
jeuk aan z'n oortje, gelukkig viel het allemaal mee, en is zijn
oortje schoongemaakt, en moesten we thuis zelf nog wat druppelen in
z'n oortje, het is nu helemaal genezen. Max is volgens ons heel dankbaar dat hij mee mocht, de keuze was erg
moeilijk, je wilt alle dieren een fijn thuis geven, maar we zijn
heel blij met deze keuze, Max blijft lekker hier, en heeft daar geen
problemen mee hebben we het idee!!! Ik raad het iedereen aan een
dier uit het asiel te halen, ze verdienen ook een leuk thuis.
Groetjes!!!
|
|
Donderdag 8 januari 2009
Beste mensen,
7 jaar geleden (9 maart 2002) hebben wij een golden retriever bij jullie
opgehaald. Toen hadden jullie haar Ginger genoemd, maar omdat ze nog
niet eens een wimper bewoog als we die naam riepen, hebben we naar een
naam gezocht waar ze enigszins op reageerde en dat was Lizzy..Er was
niet bekend of ze drachtig was op het moment dat wij haar adopteerden,
maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn (misschien dat iemand dit
verhaal nog herkend na 7 jaar). Toen zij aan ons "geshowd" werd en wij
een wandeling met haar mochten maken, sprong ze gelijk de achterbak van
de auto in en ging naast onze andere hond zitten. Wij hadden op dat
moment nog een golden van 11 maanden en vanaf dag 1 zijn het
supervriendjes geweest, Lizzy heeft zich echt aan ons aangepast en is
altijd super lief geweest voor mens en dier..Ze is altijd mee geweest op
vakantie naar de sneeuw en naar Spanje Ze had 1 grote passie en dat was
eten, alles moest daarvoor wijken en toen zij niet meer wilde eten en
drinken was dat voor ons het teken dat het niet zo goed met haar ging.
Wij hebben haar gisteren (7 januari 2009) helaas in moeten laten slapen
omdat haar nieren niet meer werkten. Ze is ongeveer 14 jaar geworden,
ongeveer omdat we nooit hebben geweten hoe oud ze was en waar ze vandaan
kwam..waarschijnlijk was zij een hond die niet meer nodig was bij een
broodfokker. Er was niets over haar bekend, ook niet dat ze epilepsie
bleek te hebben en het heeft toch zo super uitgepakt.. Hieruit blijkt
maar weer dat ook oudere honden een kans verdienen en je er nog vele
jaren plezier van kan hebben. Ze was een geweldige hond en we hebben
heel erg veel van haar gehouden, we denken dat we haar een goed leven
hebben kunnen geven.
M vr gr Menno en Paula Boone

|
|
Woensdag 7 Januari 2009
Ik ben Spoekie (toen cruiser) en heb sinds kort een boertje erbij. Hij heet
Noeki (toen Frummel).
samen zijn we heel ondeugend en doen de gekste
dingen! Papa en mama moeten soms wel
is mopperen, mja dan trekken we een lief gezichtje en dan is het weer
goed.. Mijn broertje Noekie is van de week gechipt en
geënt, hij was heel dapper, geen krauw of snauw heeft hij gegeven, kan
je nagaan dat ik de dierenarts open krauwde, oh ja sorry nog dierenarts,
maar het deed echt auwwwwwwwww!! Gelukkig is het voor ons even gedaan...
Nu hebben papa en mama mij van de week buiten laten zien aan een
riempje, maar dat vind ik nog een beetje eng, als ik een geluidje hoor
ren ik zo weer naar binnen, brrrrrrb.. Het is nog koud ook!! Zo..... nu
even genoeg verteld over mijn nieuwe avonturen.. Ik zal er een paar
mooie foto's bij doen, kan je mij en broertje zien.. Poot en kopje van
Spoekie en Noekie ps. Oh ja nog een spetterend 2009 voor de verzorgers
en voor alle diertjes!! En ik duim voor ze dat ze net zo'n goed thuis
krijgen als ons!! miauwwwwwwwwwwwwwwwww miauwwwwwwwwwwwwwwwww


|
|
Maandag 5 januari 2009
Hallo allemaal. Ik hoop dat jullie mij nog kennen, toen ik bij
jullie was heette ik Dizzy, maar mijn nieuwe baasje heeft mij Boris
genoemd. Ik vindt het heel jammer dat ik bij jullie weg ben gegaan maar ik
heb het met mijn nieuwe vriendje Bas heel erg naar mijn zin. Ik maak het
mijn baasje af en toe wel moeilijk. Ik vindt wegrennen als ik los ben en
spelen met Bas heel erg leuk. Ik ben een echte druktemaker en mijn vrouwtje
noemt mij zelfs adhd-tje maar als ik dan weer lekker bij hun kom liggen is
alles weer goed Vanaf volgende week ga ik naar school mijn baasje denkt dat
hij mij nog wat kan leren, maar ik weet wel beter (haha) Zoals je aan de
foto's ziet heb ik het wel goed hier, deze foto's zijn van de vakantie in
zeeland ( voor mijn baasje vakantie maar voor mij thuis) Op de foto's zie je
mij met mijn vriendje Bas de andere herder en met mijn andere vriendjes Cas
en Esmee Als we dit jaar weer in zeeland komen zal ik zeker een keer weer
langs komen voor een lekker koekje maar ga zeker met mijn baasje weer mee
naar huis.
Een lik en een poot van Boris.

|
|
Vrijdag 12 december 2008
Hallo lieve vrijwilligers van het dierenasiel. Mijn naam is Pepper
en zo'n anderhalf jaar geleden hebben mijn baasje en vrouwtje mij opgehaald
bij jullie in het asiel. Ik vond het wel heel gezellig bij jullie hoor, zo
tussen allemaal die andere poezen, maar nu heb ik het ook prima naar mijn
zin! Toen ik bij mijn nieuwe baasje en vrouwtje kwam, vond ik ze zo lief,
dat ik 2 weken lang alleen maar met ze heb lopen knuffelen. Zelfs mijn eten
liet ik ervoor staan! Maar toen werd ik een beetje mager en moest ik naar de
dierenarts, en die zei dat ik alles mocht eten wat ik maar wilde! Toen heb
ik chips, soep, kaas, echt alles gekregen! Maar toen werd ik een beetje te
dik en mocht dit allemaal niet meer... Ik was in het asiel ook al de
kleinste van het stel terwijl ik 12 weken was, en de rest allemaal 8 weken.
Maar nu ben ik de grootste hoor! Bij mijn huidige baasje en vrouwtje waren
al een heleboel huisdieren, ook 2 andere poezen, Lisje en Dotje (komen ook
uit jullie asiel, zijn nu 3 jaar, en heetten toen Breuky en Dotje). Maar zij
vonden mij niet zo lief, dus hebben mijn baasje en vrouwtje er na een jaar
nog een kitten bij genomen. Zijn naam is Rowan, hij is nu een half jaar
ongeveer, en die is leuk!!! Ik doe niet anders dan met hem spelen, en
knuffelen en hem wassen. En hij mag zelfs op mijn kussentje liggen! Jullie
horen het, ik heb het hier prima naar mijn zin! Hieronder nog wat foto's van
mij en mijn nieuwe vriendjes!
Dotje
nu. Lisje nu.
Lisje
en Dotje toen.
Pepper
toen.
Pepper nu.
Pepper nu.
Pepper
en Rowan op het kussentje.
Rowan.
Lieve groetjes van: Berry en Linda Gerritsen en Dotje, Lisje (Breuky), Pepper en
Rowan en alle andere dieren!!!
|
|
Donderdag 4 december 2008
Hallo, Ik heb pas geleden een kitten bij jullie gehaald, hij heette
toen Cruiser, nu Spoekie. Hij vind het hartstikke leuk om te spelen en te
knuffelen!! Hij maakt het heel goed, eet, drinkt goed en houd heel erg van
ondeugend zijn.. Hierbij 2 foto's van Spoekie..
Groetjes Angelique

|
|
Woensdag 26 november 2008
Hallo, Graag wilde ik eens wat foto's laten zien van mijn poes
Betty (voorheen Sherry). Ze doet het ontzettend goed sinds ik haar uit het
asiel gehaald heb, en het is een enorme knuffelkont. Ze laat alles toe en is
enorm aanhankelijk! Het lekkerste vind ze op schoot liggen terwijl ze onder
mijn jas/vest zit met de rits dicht..! En knorren dat ze kan.. Hier zijn wat
foto's van haar, en van haar met haar..eeh..'vriendinnen' Bep en Bert.
Groetjes, Evelien van de Velde.

|
|
Dinsdag 25 november 2008
Hallo, Ik hoop dat deze muts doorgestuurd kan worden naar de
medewerkers van het dierenasiel in Terneuzen bij voorbaat hartelijk dank. Ik
wil even laten weten dat Skylla het super bij ons naar haar zin heeft, ze is
een echt genietertje. Ik raad iedereen aan om een poes of kat uit het asiel
te halen.
Met vriendelijke groet, J. Risseeuw

|
|
Sunday, April 13,
2008
Hallo daar! Een berichtje van Birgit en mijn persoon ( Miranda).
Vita is door Birgit opgehaald bij jullie om opgeleid te worden als
speur/zoekhond. Ze bleek een natuurtalent..ze is al in Amerika nu om opgeleid te
worden als
TSA hond. Dit
zijn honden die op Amerikaanse vliegvelden verschillende verboden zaken opsporen
met hun vaste geleider. Haar natuurlijke aanleg voor het zoekwerk was al zo
sterk aanwezig dat ze het fantastisch deed bij ons. Zulke honden zien we niet
vaak.
Ik heb een filmpje gemaakt van Vita toen ze nog bij ons was terwijl Birgit
haar binnen in een loods laat zoeken.. Jammer genoeg is het wat donker maar
misschien toch leuk om te zien..
 
We hebben ook wat fotootjes bijgesloten van Vita die aan het zoeken is in een
oefenauto buiten op ons terrein. Vita is dus nu een
K9 hond en ik
denk dat zij zich er prima in kan vinden gezien het plezier wat ze had in het
trainen bij ons. Bedankt voor de samenwerking!
Met vriendelijke groet,
Miranda en Birgit
.jpg)
|