Openingstijden ma - za 14:00u - 16:00u op afspraak 

  

    Dierenasiel Zeeuwsch-Vlaanderen

Week 1 bij het opvanggezin

 

Door de stress weet ik alleen niet zo goed wat ik met mezelf moet en doe ik eigenlijk maar een beetje, naar alles happen om te spelen, zo krijg ik vaak wel aandacht, ook al kijken de mensen niet altijd even blij. Helaas moet ik na de wandeling weer in mijn hokje in het asiel, balen …

Ze zeiden dat ik naar Amber, het hondenmeisje mocht gaan logeren, een opvanggezin heet dat blijkbaar, maar dat is pas maandag. Pff nog langer wachten hier in het asiel. Maar dat veranderde snel, er kwam iemand die zei dat ik wel tot maandag bij haar mocht logeren. Leuk, hier had ik een speelmaatje, een grote zwarte labrador. Dollen, spelen, knuffelen, hartstikke leuk allemaal.

Voor ik het wist was het maandag, en ja hoor daar was Amber. Ze kwam me halen. Jippie… Wel spannend allemaal. Verhuizen naar Amber, hier mijn plaats vinden, en dan nog die 2 kleine speelmaatjes. Ze doen wel vaak gemeen naar me, vast omdat ik te druk voor ze ben. Dan neem ik maar mijn afstand en laat ik ze met rust. Elke keer als ik dat doe zeggen ze dat ik me netjes gedraag, dat klinkt al goed. Oh en dan nog die katten, die zijn leuk! nou ja dat dacht ik, ik wou met die grijze kat die Gismo heet gaan spelen, maar dat bleek toch niet zo’n goed idee. Die kat sloeg gewoon op mijn neus! Nou laat maar dan, spelen met katten gaat het dus niet worden.


Dinsdag hebben we al veel geoefend; zit, af, netjes aan de lijn lopen, zitten voor ik mijn eten naar binnen werk. Superleuk want elke keer als ik iets goed doe krijg ik wat lekkers, nou daar wil ik wel voor werken!!

Ook woensdag weer een lekkere wandeling door het bos. Daar mag ik altijd aan een lange lijn en dan ga ik graag op ontdekking. Elke keer riepen ze, Pablo hier, nou dan kwam ik snel hoor want dat betekent een koekje ophalen! Toen kwamen er s ’avonds ook nog eens allemaal mensen, ze kwamen schijnbaar eten hier. Daar waren ook kindjes bij, zo’n 4 a 5 jaar. Daar heb ik me maar heel netjes tegenover gedragen, ik heb niet gesprongen en alleen maar gesnuffeld.


Dan de donderdag, man toch, dat was me een dag, ik mocht mee naar cursus zeiden ze. Erg spannend dat wel, mee in de auto en ja hoor dan kwamen we daar. Een puppy cursus zeiden ze. Alle andere honden waren een stuk kleiner dan mij, maakt niet uit misschien wilden ze wel spelen! Dat was niet helemaal de bedoeling, hihi oeps. Ik kreeg super veel koekjes elke keer als ik iets goed aan het doen was. Die cursus bevalt mij wel. Spelen, even wat doen wat ze van mij vragen. En dan koekjes krijgen. Ik hoop dat ik er volgende week weer naar toe mag.

Vrijdag moest Amber gaan werken, en wat blijkt nou, die werkt in een dierenwinkel en ik mocht gewoon mee. Het leek wel een verhuizing, tas mee met de spullen, mijn Bench mee, lijnen. Daar in die dierenwinkel komen super veel mensen, en ik hou wel van wat aandacht. Ik mocht achter de kassa zitten en heb super lief naar de klanten gekeken. Schattig vinden ze me en elke keer willen ze me aaien. Om 12 uur was ik zo moe van al die aandacht en het luisteren dat het tijd is voor een dutje. Ik mocht achter in mijn Bench slapen zodat ik niet te veel gestoord werd. Ze liet zelfs mijn Bench open zodat ik daar ook nog rond kon lopen. Er was daar ook een leuke plek om te gaan wandelen, dat noemen ze de wallen, lekker overal snuffelen, erg interessant allemaal.

Dan vrijdagavond, blijkbaar een feestje hierin huis, nou superleuk, nog meer aandacht voor mij! Dat duurde niet heel lang hoor, het was voor mij al zo’n spannende dag dat ik zo moe als een hond was. Lekker rusten in mijn Bench dus.

Zaterdag waren mijn nieuwe baasjes ineens super blij, de eerste keer vaste ontlasting. Tja, mijn darmpjes waren flink van slag geweest door alle stress. Gelukkig net op tijd die rotkrampen kwijt, want ze zeiden dat ze anders langs de dierenarts zouden gaan met me, en dat is niet mijn hobby. Toen we naar het bos gingen s ’middags mocht ik voor de eerste keer loslopen, ik moest wel in de buurt blijven hoor. Als er een andere hond in de buurt kwam moest ik weer even aan de lijn, jammer, snapt Amber nou niet dat ik daar graag een mee wil spelen.



Zondag hebben we geoefend met een lekker botje. Ik moest hem steeds loslaten als ze dat vroeg en dan mocht ik hem weer pakken, elke keer als ik hem losliet kreeg ik een extra koekje. Ze zijn me ook steeds aan het wegen, dat is belangrijk schijnbaar. Ik ben intussen al een kilo aangekomen. Ook kan ik intussen netjes uit een gewone bak eten. Tja, eerst wou ik gewoon alles zo snel mogelijk naar binnen werken dus kreeg ik zo’n anti schrok bak waar ik vet veel moeite moest doen voor mijn eten. Als ik rustig eet, mag ik de gewone bak, dat bevalt me wat beter. Ik snap alleen niet waarom ze elke keer hun hand in mijn bak leggen als ik aan het eten ben. Blijkbaar is dit ook een training. Ik snap alleen niet waarom ik op mijn mieter krijg als ik mijn tong door hun bakje bonbons haal, is dat niet hetzelfde dan?



S ’avonds hadden ze nog een grapje, ze wilde mij wassen!! Alsof ik niet lekker rook. Pfff oké dan, niet echt mijn hobby, maar als ik dan stil bleef staan kreeg ik een koekje. Vooruit dan. Het was eigenlijk toch wel lekker met dat warme water en die heerlijke massage, maar dat ga ik haar niet vertellen.

Afdrukken E-mailadres